Haşir Risalesi — Sayfa 24

Şu vazife ise, şu muvakkat meydana göre değil, belki Padişah'ın kurbünde dâimî bir saadeti kazanmak için verilmiştir.

Şu matlûbât ise, birkaç günlük bu misafirhanede geçinmek için olamaz. Belki, uzun ve mes'ûdâne bir hayat için olabilir.

Şu düstûr ise, bütün bütün açığa verir ki, cüzdan sahibi başka yere namzettir, başka âleme çalışır.

Bak şu defterlerde, âletler techizatının sûret-i istimâli ve mes'ûliyetler vardır. Halbuki eğer, yalnız bu meydandan başka âlî, dâimî bir yer bulunmazsa, şu muhkem defter, o kat'î cüzdan, bütün bütün manasız olur.

Hem, şu muhterem zâbit ve mükerrem kumandan ve muazzez reis, bütün ahâliden aşağı, herkesten daha bedbaht, daha bîçare, daha zelîl, daha musibetli, daha fakir, daha zaîf bir derekeye düşer.

İşte buna kıyas et. Hangi şeye dikkat etsen şehâdet eder ki, bu fânîden sonra bir bâki var...

Ey arkadaş! Demek, bu muvakkat memleket bir tarla hükmündedir. Bir tâlimgâhtır, bir pazardır. Elbette arkasında bir Mahkeme-i Kübrâ, bir saâdet-i uzmâ gelecektir. Eğer bunu inkâr etsen; bütün zâbitlerdeki cüzdanları, defterleri, techizâtları, düsturları, belki şu memleketteki