Haşir Risalesi — Sayfa 29

Öyle de, şu kâinat nakkaşsız olmak, son derece muhâl ender muhâldir. Zîra bu kâinat öyle bir kitaptır ki, her sahifesi çok kitapları tazâmmûn eder. Hatta, her kelimesi içinde bir kitap vardır. Her bir harfi içinde bir kasîde vardır. Yeryüzü bir sahifedir; ne kadar kitap içinde var... Bir ağaç bir kelimedir; ne kadar sahifesi vardır... Bir meyve, bir harf; bir çekirdek, bir noktadır. O noktada koca bir ağacın programı, fihristesi var. İşte böyle bir kitap, evsâf-ı Celâl ve Cemâl'e, nihayetsiz kudret ve hikmete mâlik bir Zât-ı Zülcelâl'in nakş-ı kalem-i kudreti olabilir. Demek, âlemin şuhûduyla, bu îman lâzımgelir. İllâ ki, dalâletten sarhoş olmuş ola...

Hem nasılki, bir hane ustasız olmaz. Bâhusus öyle bir hane ki, hârika san'atlarla, acib nakışlarla, garip zînetlerle tezyin edilmiş. Hatta herbir taşında, bir saray kadar san'at dercedilmiş. Ustasız olmak, hiçbir akıl kabul edemez; gayet mâhir bir san'atkâr ister. Bâhusus o saray içinde sinema perdeleri gibi, her saatte hakikî menziller teşkil edilip, kemâl-i intizamla elbise değiştirdiği gibi değiştiriyor. Hatta, herbir hakikî perde içinde, müteaddit küçük küçük menziller îcad ediliyor.

Öyle de, şu kâinat nihayetsiz Hakîm, Alîm,