Haşir Risalesi — Sayfa 50

kemâlin dahi ancak biraz ışığına, belki bir zaîf gölgesine bir anda bakıp, doymadan gider.Demek, bir seyrangâh-ı dâimîye gidiliyor.

Elhâsıl:Nasılki şu âlem, bütün mevcûdatıyla Sâni'-i Zülcelâl'ine kat'î delâlet eder; Sâni'-i Zülcelâl'in de sıfât ve esmâ-i kudsiyesi, dâr-ı Âhiret'e delâlet eder ve gösterir ve ister.

BEŞİNCİ HAKİKAT

Bâb-ı Şefkat ve Ubûdiyet-i Muhammediyedir (A.S.M.). İsm-i Mucîb ve Rahîm'in cilvesidir.

Hiç mümkün müdür ki, en ednâ bir hâceti, en ednâ bir mahlûkundan görüp kemâl-i şefkatle ummadığı yerden is'âf eden ve en gizli bir sesi, en gizli bir mahlûkundan işitip imdat eden, lisân-ı hâl ve kâl ile istenilen herşeye icabet eden nihayetsiz bir şefkat ve bir merhamet sahibi bir Rab, en büyük bir abdinden

(Hâşiye): Evet binüçyüz elli sene saltanat süren ve saltanatı devam eden ve ekser zamanda üçyüzelli milyondan ziyade raiyeti bulunan ve her gün bütün raiyeti O'nunla tecdid-i biât eden ve O'nun kemâlâtına şehadet eden ve kemâl-i itaatle evâmirine inkıyad eden ve arzın nısfı ve nev-i beşerin humsu O Zât'ın sıbgı ile sıbgalansa, yani mânevî rengiyle renklense ve O Zât onların mahbûb-u kulûbu ve mürebbii ervahı olsa; elbette O Zât, şu kâinatta tasarruf eden Rabb'in en büyük abdidir. Hem ekser envâ-ı kâinat O Zât'ın birer meyve-i mu'cizesini taşımak suretiyle O'nun vazifesini ve memuriyetini alkışlasa, elbette O Zât, şu kâinat Hàlık'ının en sevgili mahlûkudur. Hem bütün insaniyet, bütün istidadıyla istediği bekâ gibi bir hâceti ki, o hâcet ise, insanı esfel-i sâfilînden a'lâ-yı illiyyîne çıkarıyor. Elbette o hâcet, en büyük bir hâcettir ve en büyük bir abd, umumun nâmına onu Kâdiü'l-Hâcât'tan isteyecek...

en sevgili bir mahlûkundan en büyük hâcetini görüp bitirmesin, is'af etmesin! En yüksek duâyı işitip kabul etmesin!..