Haşir Risalesi — Sayfa 51

Evet, meselâ, hayvânâtın zaîflerinin ve yavrularının rızık ve terbiyeleri hususunda görünen lütuf ve sühûleti gösteriyor ki: Şu kâinatın Mâliki, nihayetsiz bir rahmetle Rubûbiyet eder. Rubûbiyet'inde bu derece rahîmâne bir şefkat, hiç kâbil midir ki mahlûkatın en efdalinin en güzel duâsını kabul etmesin!

Bu hakikatı"Ondokuzuncu Söz"de izah ettiğim vechile, şurada dahi mükerreren şöyle beyan edelim:

Ey nefsimle beraber beni dinleyen arkadaş! Hikâye-i temsîliyede demiştik; bir adada bir içtima var... Bir Yâver-i Ekrem bir nutuk okuyor. Onun işaret ettiği hakikat şöyledir ki: Gel! Bu zamandan tecerrüt edip, fikren Asr-ı Saâdet'e ve hayalen Cezîretü'l-Arab'a gidiyoruz.