Haşir Risalesi — Sayfa 53

Bak! Hem öyle bekâ gibi bir hâcet-i âmme için duâ ediyor ki; değil ehl-i Arz, belki ehl-i semâvât, belki bütün mevcûdat niyâzına iştirak edip lisân-ı hâl ile: "Oh, evet yâ Rabbena! Ver, duâsını kabul et. Biz de istiyoruz.." diyorlar.

Hem bak! Öyle hazînâne, öyle mahbûbâne, öyle müştâkâne, öyle tazarrukârâne saâdet-i bâkiye istiyor ki, bütün kâinatı ağlattırıp, duâsına iştirak ettiriyor.

Bak! Hem öyle bir maksad, öyle bir gaye için saadet isteyip, duâ ediyor ki, insanı ve bütün mahlûkatı esfel-i sâfilîn olan fenâyı mutlaka sukuttan, kıymetsizlikten, faydasızlıktan, abesiyetten a'lâ-yı illiyyîn olan kıymete, bekâya, ulvî vazifeye, mektubât-ı Samedâniye olması derecesine çıkarıyor.

Bak! Hem öyle yüksek bir fîzâr-ı istimdâtkârâne ile istiyor ve öyle tatlı bir niyâz-ı istirhamkârâne ile yalvarıyor ki, güya bütün