Zeylin Dördüncü Parçası

Zeylin Dördüncü Parçası

Yani,insan der: "Çürümüş kemikleri kim diriltecek?" Sen, de: "Kim onları bidayeten inşâ edip hayat vermiş ise O diriltecek!"

Onuncu Söz'ün Dokuzuncu Hakikatı'nın Üçüncü Temsîli'nde tasvir edildiği gibi, bir zât gözönünde bir günde yeniden büyük bir orduyu teşkil ettiği halde, biri dese: "Şu zât, efradı istirahat için dağılmış olan bir taburu bir boru ile toplar, tabur nizamı altına getirebilir." Sen ey insan, desen: "İnanmam." Ne kadar dîvânece bir inkâr olduğunu bilirsin.

Aynen onun gibi; hiçlikten, yeniden ordumisâl bütün hayvânât ve sâir zîhayatın taburmisâl cesedlerini kemâl-i intizamla ve mîzan-ı hikmetle o bedenlerin zerrâtını ve letâifini emr-i künfeyekün ile kaydedip yerleştiren ve her karnda, hatta her baharda rûy-i zeminde yüz binler ordu-misâl zevi'l-hayatın envâlarını ve taifelerini îcad eden bir Zât-ı Kadîr-i Alîm, tabur-misâl bir cesedin nizamı altına girmekle birbiriyle tanışan zerrât-ı esâsiye ve eczâ-i

asliyeyi bir sayha ile Sûr-u İsrafil'in borusuyla nasıl toplayabilir? İstib'âd suretinde denilir mi? Denilse, eblehçesine bir divâneliktir.

Hem Kur'ân kâh oluyor ki, Cenâb-ı Hakk'ın âhirette hârika ef'âllerini kalbe kabul ettirmek için ihzâriye hükmünde ve zihni tasdike müheyyâ etmek için bir i'dâdiye suretinde, dünyadaki acâib ef'âlini zikreder. Veyahut istikbalî ve uhrevî olan ef'âl-i acîbe-i İlâhiye'yi öyle bir surette zikreder ki, meşhudumuz olan çok nazîreleriyle onlara kanâatımız gelir.

Meselâ:

tâ, sûrenin âhirine kadar... İşte şu bahiste Haşir mes'elesinde Kur'ân-ı Hakîm haşri isbat için yedi-sekiz surette, muhtelif bir tarzda isbat ediyor.

Evvelâ, neş'e-i ûlâyı nazara verir, der ki:

Nutfeden alakaya, alakadan mudğaya, mudğadan tâ hilkât-ı insaniyeye kadar olan neş'etinizi görüyorsunuz... Nasıl oluyor ki, neş'e-i uhrâyı inkâr ediyorsunuz?.. O, onun misli, belki daha ehvenidir.

Hem Cenâb-ı Hak, insana karşı ettiği ihsânât-ı azîmeyi:

kelimesiyle işaret edip der:"Size böyle nîmet