Hastalar Risalesi kitabının 61. sayfası — Beşinci Nükte bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Rabbânî'dir, bir tathirdir. Rivayette vardır ki:

"Ermiş bir ağacı silkmekle nasıl meyveleri düşüyor, sıtmanın titremesinden günahlar öyle dökülüyor."

Hazret-i Eyyub Aleyhisselâm münâcâtında, istirahat-ı nefs için duâ etmemiş. Belki zikr-i lisanî ve tefekkür-ü kalbîye mâni olduğu zaman, ubûdiyet için şifâ taleb eylemiş.

Biz, o münâcât ile birinci maksadımız, günahlardan gelen mânevî, ruhî yaralarımızın şifâsını niyet etmeliyiz.

Maddî hastalıklar için, ubûdiyete mâni olduğu zaman iltica edebiliriz. Fakat muterizâne, müştekiyâne bir surette değil, belki mütezellilane ve istimdatkârâne iltica edilmeli.Mâdem O'nun Rubûbiyetine razıyız, o Rubûbiyeti noktasında verdiği şeye rıza lâzım.

Kaza ve kaderine itirazı işmam eder bir tarzda "Ah!", "Of!" edip şekvâ etmek; bir nev'i kaderi tenkiddir, rahîmiyetini ittihamdır. Kaderi tenkid eden, başını örse vurur, kırar. Rahmeti ittiham eden, rahmetten mahrum kalır. Kırılmış el ile intikam almak için o eli istimâl etmek, nasıl kırılmasını tezyid ediyor; öyle de, musibete giriftâr olan adam, itirazkârâne şekvâ ve merakla onu karşılamak, musibeti ikileştiriyor.

Hastalar Risalesi — Sayfa 61

Hastalar Risalesi uygulamada, çevrimdışı