İhlas Risalesi — Sayfa 14

Ey sevaba hırslı ve a'mâl-i uhreviyeye kanaatsız insan! Bazı peygamberler gelmişler ki, mahdut birkaç kişiden başka ittibâ edenler olmadığı halde, yine o peygamberlik vazife-i kudsiyesinin hadsiz ücretini almışlar.Demek hüner, kesret-i etbâ ile değildir. Belki hüner, rızâ-yı İlâhî'yi kazanmakladır.Sen neci oluyorsun ki, böyle hırs ile "Herkes beni dinlesin" diye vazifeni unutup, vazife-i İlâhiyeye karışıyorsun? Kabul ettirmek, senin etrafına halkı toplamak Cenâb-ı Hakk'ın vazifesidir. Vazifeni yap, Allah'ın vazifesine karışma.

Hem hak ve hakikatı dinleyen ve söyleyene sevap kazandıranlar, yalnız insanlar değildir. Cenâb-ı Hakk'ın zîşuur mahlukları ve rûhânîleri ve melâikeleri kâinatı doldurmuş, her tarafı şenlendirmişler.Madem çok sevap istersin, ihlâsı esas tut ve yalnız rızâ-yı İlâhî'yi düşün.Tâ ki senin ağzından çıkan mübarek kelimelerin havadaki efradları, ihlâs ile ve niyet-i sâdıka ile hayatlansın, canlansın, hadsiz zîşuurun kulaklarına gidip onları nurlandırsın, sana da sevap kazandırsın.

Çünkü, meselâ sen "Elhamdülillah" dedin; bu kelâm, milyonlarla büyük küçük "Elhamdülillah" kelimeleri, havada izn-i İlâhî ile yazılır. Nakkâş-ı Hakîm abes ve israf yapmadığı