İman Hakikatleri — Sayfa 11

ve fakrını görüp, Kemâl-i Rubûbiyet'in ve Kudret-i Samedâniye'nin ve Rahmet-i İlâhîye'nin önünde, hayret ve muhabbetle secde etmektir. Yâni, Rubûbiyet'in saltanatı, nasıl ki ubûdiyeti ve itâati ister; Rubûbiyet'in kudsiyeti, pâklığı dahi ister ki; abd, kendi kusurunu görüp istiğfar ile ve Rabbi'ni bütün nekaisten pâk ve müberrâ; ve ehl-i dalâletin efkâr-ı bâtılasından münezzeh ve muallâ; ve kâinatın bütün kusurâtından mukaddes ve muarrâ olduğunu tesbih ile,"Sübhânallah" ile ilân etsin.

Hem de Rubûbiyet'in Kemâl-i Kudreti dahi ister ki; abd, kendi zaafını ve mahlûkatın aczini görmekle Kudret-i Samedâniye'nin azamet-i âsârına karşı istihsan ve hayret içinde "Allahu Ekber" deyip huzû ile rükûa gidip, Ona iltica ve tevekkül etsin.

Hem, Rubûbiyet'in nihâyetsiz hazine-i Rahmet'i de ister ki; abd, kendi ihtiyacını ve bütün mahlûkatın fakr ve ihtiyâcâtını suâl ve duâ lisânıyla izhar ve Rabbi'nin ihsan ve in'âmâtını, şükür ve senâ ile ve"Elhamdülillâh" ile ilân etsin.

Demek, namazın ef'âl ve akvâli, bu mânâları tazammun ediyor ve bunlar için taraf-ı İlâhî'den vaz'edilmişler.