İman Hakikatleri kitabının 46. sayfası — Altıncı İşaret bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ

kelime-i kudsiyesini her sure başında tekrar ile ve her mübarek işlerde zikrine emretmesiyle, kâinatı ihata eden rahmet-i vasiasını melce ve tahassüngâh gösteriyor ve

فَاسْتَعِذْ

emriyle "Eûzü billahi mineşşeytanirracîm" kelimesini siper yapıyor.

ALTINCI İŞARET

Şeytanın en tehlikeli bir desisesi şudur ki: Bazı hassas ve sâfi-kalb insanlara, tahayyül-ü küfrîyi tasdîk-i küfürle iltibâs ettiriyor. Tasavvur-u dalâleti, dalâletin tasdîki suretinde gösteriyor. Ve mukaddes zâtlar ve münezzeh şeyler hakkında gâyet çirkin hatıraları hayâline gösteriyor. Ve imkân-ı zâtîyi, imkân-ı aklî şeklinde gösterip îmândaki yakînine münâfî bir şekk tarzını veriyor. Ve o vakit o bîçâre hassas adam, kendini dalâlet ve küfür içine düştüğünü tevehhüm edip îmândaki yakîninin zâil olduğunu zanneder, ye'se düşer, o yeisle şeytana maskara olur. Şeytan hem ye'sini, hem o zaîf damarını, hem o iltibâsını çok işlettirir; ya dîvâne olur, yahud "herçibâdâbâd" der, dalâlete gider.

İman Hakikatleri — Sayfa 46

İman Hakikatleri uygulamada, çevrimdışı