Onbirinci Kelime

ve sevdirmesine mukâbil, ubûdiyetle sevmek ve ihsânâtlarına mukâbil, şükür ve hamd isteyen böyle bir Rahmân-ı Rahîm'i tanımayan ve ubûdiyetle O'nu sevmeye çalışmayan, belki inkâr ile O'na bir nevi adâvet taşıyan insan suretindeki şeytanlar, birer küçük Nemrud ve Fir'avun hükmünde nihâyetsiz bir azâba elbette müstehak olur.

ONBİRİNCİ KELİME:

dir. Yani:"Dâire-i huzuruna ve âlem-i bâkisine ve âhiretine ve sermedî dâr-ı saâdetine gidileceği gibi, bütün kâinattaki mahlûkâtın mercii O'dur; bütün esbab silsileleri O'na dayanıyor ve kudretine istinat eder ve o kudretinin tasarrufatına birer perdedirler; o kudret-i kudsiyenin izzetini ve haşmetini muhafaza için, bütün zâhirî sebepler yalnız birer perdedirler; îcadda da hiç tesirleri yoktur; emir ve irâdesi olmazsa hiçbir şey, hattâ hiçbir zerre hareket edemez." demektir. Bu kelimedeki hüccete gâyet kısa bir işâret ederiz:

Evvelâ:Bu kudsî kelimenin ifade ettiği haşir ve âhiret ve hayât-ı bâkiye hakikatının bu gelen bahar gibi kat'î ve şüphesiz tahakkukunu ve geleceğini tam îman ettirmek ve isbât etmek cihetini "Onuncu Söz" ve zeyillerine ve

"Yirmidokuzuncu Söz"e ve "Meyve"nin "Yedinci Mes'elesi"ne ve "Münâcât" Şuâı'na ve Nur'un îmâni risalelerine havale ederiz. Elhak, onlar bu rükn-ü îmânîyi öyle bir tarzda hadsiz hüccetlerle isbât etmişler ki; dünyanın mevcudiyeti derecesinde âhiretin tahakkukunu, en muannid münkirleri de tasdike mecbur eden bir surette isbât etmişler.

Sâniyen:Mu'cizü'l-Beyan-ı Kur'ân'ın üçten birisi haşre ve âhirete bakar, her dâvâyı ona bina eder. Öyle ise, Kur'ân'ın hakkaniyetini isbât eden bütün mûcizeleri ve hüccetleri, âhiretin vücuduna dahi delâlet ettikleri gibi; Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm'ın nübüvvetine şehâdet eden bütün mûcizeleri ve umum delâil-i nübüvveti ve sıdkının bütün hüccetleri, haşir ve âhirete dahi şehâdet ederler. Çünkü o Zât'ın (A.S.M.) bütün hayatında dâimî bir büyük dâvâsı âhiret olduğu gibi, bütün yüzyirmidört bin peygamberler (Aleyhimüsselâm) dahi hayât-ı bâkiye ve saâdet-i ebediyeyi dâvâ edip beşere müjde ederek, hadsiz mûcizelerle ve kat'î deliller ile isbât ettiklerinden, elbette onların peygamberliklerine ve sâdıkıyetlerine delâlet eden bütün mûcizeleri ve hüccetleri, onların en büyük ve dâimî dâvâları olan âhirete ve hayât-ı bâkiyeye şehâdet ederler. Buna