Miftah-ul İman — Sayfa 23

"Yirmidokuzuncu Söz"e ve "Meyve"nin "Yedinci Mes'elesi"ne ve "Münâcât" Şuâı'na ve Nur'un îmâni risalelerine havale ederiz. Elhak, onlar bu rükn-ü îmânîyi öyle bir tarzda hadsiz hüccetlerle isbât etmişler ki; dünyanın mevcudiyeti derecesinde âhiretin tahakkukunu, en muannid münkirleri de tasdike mecbur eden bir surette isbât etmişler.

Sâniyen:Mu'cizü'l-Beyan-ı Kur'ân'ın üçten birisi haşre ve âhirete bakar, her dâvâyı ona bina eder. Öyle ise, Kur'ân'ın hakkaniyetini isbât eden bütün mûcizeleri ve hüccetleri, âhiretin vücuduna dahi delâlet ettikleri gibi; Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm'ın nübüvvetine şehâdet eden bütün mûcizeleri ve umum delâil-i nübüvveti ve sıdkının bütün hüccetleri, haşir ve âhirete dahi şehâdet ederler. Çünkü o Zât'ın (A.S.M.) bütün hayatında dâimî bir büyük dâvâsı âhiret olduğu gibi, bütün yüzyirmidört bin peygamberler (Aleyhimüsselâm) dahi hayât-ı bâkiye ve saâdet-i ebediyeyi dâvâ edip beşere müjde ederek, hadsiz mûcizelerle ve kat'î deliller ile isbât ettiklerinden, elbette onların peygamberliklerine ve sâdıkıyetlerine delâlet eden bütün mûcizeleri ve hüccetleri, onların en büyük ve dâimî dâvâları olan âhirete ve hayât-ı bâkiyeye şehâdet ederler. Buna