Miftah-ul İman — Sayfa 41

bakıyoruz, görüyoruz ki; bir bahçe şeklinde rengârenk yüzbinler süslü çiçekli nebâtât tâifeleri onda serilmiş ve çeşit çeşit yüzbinler envâ-ı hayvânât onda serpilmiştir.

İşte şu zemin bahçesinde bütün o süslü nebâtat ve zînetli hayvânât, muntazam suretleriyle ve mevzun şekilleriyle ilân ediyorlar ki: "Biz; birtek Sâni-i Hakîm'in sanatından birer mûcizesi, birer hârikasıyız ve vahdâniyetin birer dellâlı, birer şahidiyiz."

Hem o bahçedeki ağaçların başlarına bakar görürüz ki; gâyet derecede alîmâne, hakîmâne, kerîmâne, lâtifane, cemîlane yapılmış muhtelif sûretlerde meyveleri, çiçekleri görüyoruz. İşte şunlar, bil'umum bir lisan ile ilân ederler ki: "Biz, bir Rahmân-ı Zülcemâl'in ve bir Rahîm-i Zülkemâl'in mûciznüma hediyeleriyiz, hayretnümâ ihsânlarıyız."

İşte bağistan-ı kâinattaki ecrâm ve mevcudât ve Küre-i Arz bahçesindeki nebâtât ve hayvânât ve eşcâr ve nebâtâtın başlarındaki ezhâr ve semerât; nihâyet derecede yüksek bir sadâ ile şehâdet eder, ilân eder, derler ki; bizim Hàlık'ımız ve Musavvir'imiz ve bizi hediye veren Kadîr-i Zülcemâl, Hakîm-i Bîmisâl, Kerîm-i Pürneval her şeye kâdirdir. Hiçbir şey