Muhâkemât Dersleri — Sayfa 150

Mevlid, dinen farz değildir, sünnet de değildir. Ama bazılarının zannettiği gibi bid'at de değildir. Peygamber Efendimizin doğduğu gün, elbette sıradan bir gün olamaz. Dolayısıyla onun doğumu münasebetiyle bir yerde toplanmak, Kur'an okumak, dini sohbet yapmak, salavat getirmek, yemek yedirmek, hediyeleşmek ve Hz. Peygamber'i övücü bazı ilahi ve kasideleri okumak neden yanlış olsun veya bid'at sayılsın? Hz. Peygamber şiir dinlemiştir. Şiir dinlemek caiz iken mevlid dinlemek niye günah olsun?

Dikkat olunsun ki, böyle mücâzifler, nasihat ettikleri vakitte nazar-ı hakikatte ne derece çirkin oluyorlar!

Ezcümle: Bunlardan birisi bir mecma-ı azîmde müskirattan tenfir yolunda zecr-i şer'î ile kanaat etmeden öyle bir şey demiş ki, yazmasından ben hicap ettim; yazdıktan sonra çizdim.

Ey herif! Bu sözlerinde şeriata adavet ediyorsun. Faraza sadîk olsan, sadîk-ı ahmak olursun. Adüvvü'd-dinden daha muzırsın.

Zecr-i şer'î ile kanaat

Dinin her bir hükmünde itibar ettiği sikkeyi görmeyen kimseler, din adına konuştuklarında hakikat nazarında çirkin bir duruma düşerler. Mesela, içki haramdır. Âyette"şeytanın amelinden bir pislik"şeklinde tavsif edilmiştir.

Bazıları bununla yetinmeyip halkı içkiden nefret ettirmek için, aslında iyi bir niyetle mübalağalı bir şekilde onun pisliğini anlatırlar. Böyleleri farkına varmadan şeriata düşmanlık yapmış olurlar. Bunları dinleyen kimseler "Din bu ise, biz bu dinde yokuz" diyebilirler.

İşte mübalağalı anlatan kimseler, dinde samimi de olsalar "sadîk-ı ahmak" olmaktan kurtulamazlar, din düşmanından daha fazla dine zarar verirler.

Sadîk-ı ahmak

"Sadîk-ı ahmak", ahmak dost demektir. Ahmak dost, "Kaş yapayım derken göz çıkarır." Fayda vereyim derken zarar verir. Mevlâna, ahmak dostla alakalı şöyle bir hikâye anlatır:

Bir yiğit ormanda giderken kulağına canhıraş sesler geldi. O tarafa yöneldi. Ejderhanın bir ayıyı yakalamış olduğunu gördü.