Muhâkemât Dersleri — Sayfa 573

44. Ders:

Kur'ân hakkında bazı şüpheler

Hâtime

"Şübehât ve şükûkun üç menbaları vardır. Şöyle:

Eğer maksud-u Şâri'den ve efkârın istidatları nisbetinde olan irşaddan tecâhül edip, bütün evham-ı seyyienin yuvası hükmünde olan şöyle bir mağlata ile itiraz edersen ki, şeriatın başı olan Kur'ân'da üç nokta vardır:

Birincisi: Kur'ân'ın mâbihi'l-imtiyazı ve vuzuh-u ifade üzerine müesses olan belâgata münafidir ki; vücud-u müteşabihat ve müşkilâttır.

İkincisi: Şeriatın maksud-u hakikîsi olan irşad ve tâlime münafidir ki; fünûn-u ekvanda bir derece ipham ve ıtlâkâtıdır.

Üçüncüsü: Tarik-i Kur'ân olan tahkik ve hidayete muhaliftir. İşte o da bazı zevâhiri, delil-i aklînin hilâfına imâle edip, hilâf-ı vâkıa ihtimalidir.

Ey birader! Tevfik Allah'tandır. Ben de derim ki: Sebeb-i noksan gösterdiğin olan şu üç nokta tevehhüm ettiğin gibi değildir. Belki üçü de i'câz-ı Kur'ân'ın en sâdık şahitleridir. İşte:

Kur'ân hakkında şüphe

Kur'ân, Allah'ın kelamı olmakla beraber din bir imtihan olması cihetiyle eskide ve yenide ona şüphe ve tereddütle bakanlar pek de eksik olmamıştır. Bediüzzaman bu kısımda şeriatın başı olan Kur'ân hakkında bazı kimselerin bazı şüphelerine yer verir. Şüphelerinin arka planında şu iki durum vardır:

1-Allahın kitap göndermedeki maksadını bilmemek.

2- Yapılan irşadın muhatapların fikir kapasitelerine göre olmasını nazara almamak.

Şüpheleri ise şunlardır:

1- Müteşabihat ve müşkilâtın var olması.Bu, ifadenin anlaşılır olmasına dayanan belağate aykırıdır.

2- Fen bilimlerinde bir derece müphem ve mutlak bırakması.Bu, şeriatın gerçek maksadı olan irşad ve talime aykırıdır.