Muhâkemât Dersleri — Sayfa 80

Seyyid Kutub bu konuda şöyle der: "Cahiliye belli bir zaman dilimine has bir olay değildir. Dün de vardı, bugün de olur, yarın da. Böylece cahiliye, İslâm'a mukabil ve ona zıt bir durumu ifade eder. Allah'ın hükmünün uygulanmadığı yerde, cahiliye hükmü var demektir."

Bundan sonra kavm-i Arap, sair akvamı bel' ettiği gibi, milel-i sairenin mâlûmatları dahi Müslüman olmaya başladığından, muharrefe olan İsrailiyat ise Vehb, Kâ'b gibi ulema-yı ehl-i kitabın İslâmiyetlerinin cihetiyle Arapların hazâin-i hayâlâtına bir mecrâ ve menfez bularak o efkâr-ı safiyeye karıştılar. Hem sonra da ihtiram dahi gördüler. Zira ulema-yı ehl-i kitaptan İslâmiyet'e gelenler İslâmiyet şerefiyle gayet celâlet ve tekemmül ettiklerinden, malûmât-ı müzahrefe-i sabıkaları makbule ve müselleme gibi oldular, reddedilmedi. Çünkü İslâmiyet'in usûlüne musâdim olmadığından, hikâyât gibi rivayet olunurken, ehemmiyetsizliği için tenkitsiz dinlenirlerdi. Fakat hayfâ! Sonra hak olarak kabul edildiler, çok şübeh ve şükûkâta sebebiyet verdiler.

İsrailiyatın ilk tohumları

Derken Arap kavmi diğer kavimlere galip geldi. Diğer milletlerden pek çok kimse İslam ile müşerref oldu. Onların önceki bilgileri dahi bir nevi Müslüman oldu. Böylece tahrif edilmiş bilgilerle dolu olan İsrailiyat; Vehb, Kâ'b gibi ehl-i kitap âlimlerinin İslâm'a girmeleri cihetiyle Arapların hayal hazinelerine bir mecra ve menfez bularak o safi fikirlere karıştılar. Hem sonra hürmet dahi gördüler. Zira ehl-i kitap âlimlerinden İslâmiyet'e gelenler İslâmiyet şerefiyle gayet büyüyüp kemale erdiklerinden, önceki karışık bilgileri makbul ve müsellem gibi oldular, reddedilmedi. Çünkü İslâmiyet'in usûlüne ters olmadığından, hikâyeler gibi rivayet olunur iken, ehemmiyetsizliği için tenkitsiz dinlenirler idi. Fakat ne yazık ki sonra hak olarak kabul edildiler, çok şüphelere ve tereddütlere sebebiyet verdiler.

Üstte İsrailiyatın nakilleri arasında adı geçen Vehb ve Kâ'b, Vehb bin Münebbih ve Kâ'bu'l-Ahbâr'dır. Bunların her ikisi de tabiinden olup önceleri Yahudi idiler. Müslüman olduklarında, ümmi bir toplum olan Araplara nisbeten hayli bilgilere sahip idiler. Bu sebeple Kur'ânın kısa ve muhtasar geçtiği veya müphem bıraktığı meselelerde merak saikasıyla bunlara soranlar olur, bunlar da doğru ve yanlış bilgilerden meydana gelen malumatlarını bunlarla paylaşırlardı.