Nur Çeşmesi — Sayfa 168

olan kudretin bizzât ve perdesiz onlar ile mübaşereti, kudretin izzetine münafî gelmemek için, zâhirî esbâblar o kudretin tasarrufatına perde edilmişler. O esbâb ise; icad edemiyorlar; belki haksız olan şekvâlara ve itirazlara hedef olmak ve izzet ve kudsiyet ve münezzehiyet-i kudreti muhafaza içindirler.

Yirmiikinci Söz'ün İkinci Makamı'nın Mukaddimesinde beyan edildiği gibi; Hazret-i Azrail (A.S.), kabz-ı ervah vazifesi hususunda Cenâb-ı Hakk'a münâcât etmiş. Demiş: "Senin kulların benden küsecekler." Cevaben ona denilmiş: "Senin vazifen ile vefât edenlerin ortasında hastalıklar ve musibetler perdesini bırakacağım. Vefât edenler sana değil, belki itiraz ve şekvâ oklarını o perdelere atacaklar."

Bu münâcâtın sırrına göre, ölümün ve vefatın ehl-i îman hakkında hakikî güzel yüzünü görmeyen ve ondaki rahmetin cilvesini bilmeyenlerin küsmeleri ve itirazları Zât-ı Hayy-ı Kayyum'a gitmemek için Hazret-i Azrail'in vazifesi de bir perde olduğu gibi, sâir esbâblar dahi zâhirî perdedirler. Evet izzet, azamet ister ki, esbâb perdedar-ı dest-i kudret ola aklın nazarında.. fakat vahdet ve celâl ister ki; esbâb, ellerini çeksinler te'sir-i hakikîden.

Fakat hayatın hem zâhirî, hem bâtınî, hem