Nur Çeşmesi — Sayfa 198

barışabilir."diye Risale-i Nur bu esası izaha binaen kısa bir iki nükte söyleyeceğim:

Birincisi:Bedevilikte beşer üç-dört şeye muhtaç oluyordu. O üç-dört hâcâtını tedarik etmeyen on adette ancak ikisi idi. Şimdiki garb medeniyet-i zâlime-i hazırası sû-i istimâlât ve israfât ve hevesatı tehyic ve havaic-i gayr-ı zaruriyeyi, zarurî hâcâtlar hükmüne getirip görenek ve tiryakilik cihetiyle şimdiki o medenî insanın tam muhtaç olduğu dört hâcâtı yerine, yirmi şeye bu zamanda muhtaç oluyor. O yirmi hâcâtı tam helâl bir tarzda tedarik edecek, yirmiden ancak ikisi olabilir. Onsekizi muhtaç hükmünde kalır. Demek bu medeniyet-i hazıra insanı çok fakir ediyor. O ihtiyaç cihetinde beşeri zulme, başka haram kazanmaya sevk etmiş. Bîçare avâm ve havas tabakasını dâima mübarezeye teşvik etmiş. Kur'ân'ın kanun-u esasîsi olan "vücûb-u zekât, hurmet-i riba" vasıtasıyla avâmın havassa karşı itaatini ve havassın avâma karşı şefkatini temin eden o kudsî kanunu bırakıp burjuvaları zulme, fukaraları isyana sevk etmeye mecbur etmiş. İstirahât-ı beşeriyeyi zîr ü zeber etti!..

İkinci Nükte:Bu medeniyet-i hazıranın hârikaları, beşere birer nîmet-i Rabbâniye olmasından, hakikî bir şükür ve menfaât-ı beşerde