Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 134

lâyık birer risale ibraz eden bir kütüphâne-i mukaddestir.

Tekraratındaki lem'a-i i'caza bak ki; Kur'ân kitâb-ı zikir, kitâb-ı dua, kitâb-ı dâvet olduğundan içinde tekrar müstahsendir, belki elzemdir, belki eblağdır. Zira zikrin şe'ni, tekrar ile tenvirdir. Duanın şe'ni, terdad ile takrirdir. Emir ve dâvetin şe'ni, tekrar ile te'kiddir. Hem herkes, her vakit bütün Kur'ân'ı okumağa muktedir olamaz veya muvaffak olmaz. Fakat bir sureye galiben muktedir olur. Onun için mühim makâsıd-ı Kur'âniye, ekser uzun surelerde dercedilerek herbir sure, birer küçük Kur'ân hükmüne geçmiş. Demek, hiç kimseyi mahrum etmemek için Kıssa-i Musa (A.S.) gibi bâzı maksatlar tekrar edilmiş.

Hem cismanî ihtiyacât gibi mânevî hacât dahi muhteliftir. Bâzısına insan her nefes ona muhtaç olur. Cisme hava, ruha hû gibi... Bâzısına her saât, Bismillah gibi.. ve hâkeza... Demek tekrar-ı âyât, tekerrür-ü ihtiyaçtan ileri gelmiş. O ihtiyaca işaret etmek, hem ihtiyacı uyandırıp teşvik etmek, hem iştiyakı ve iştihayı tahrik etmek için, Kur'ân'da bâzı kıssalar tekerrür ediyor.

Hem Kur'ân müessistir, bir dîn-i mübinin esâsâtıdır ve şu âlem-i İslâmiyetin temelleridir