Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 19

yarıldı. Şahâne ve nezih bir bahçeye bir kapı açıldı. Arslan ve yılan da iki muti' hizmetkâra dönüp, onu o bahçeye girmek için dâvet ettiler. Hattâ o arslan kendisine musahhar bir at mesabesine döndü.

İşte ey hayâl arkadaşım, bu iki kardeşin vaziyetlerini muvâzene et!

Evvelki bedbaht, her vakit yılanın ağzına girmeğe muntazırdır. Şu bahtiyar ise, meyvedâr ve revnakdâr bir bahçeye dâvet edilir.

Hem evvelki bedbahtın, elîm bir dehşette ve azîm bir korku içinde kalbi parçalanıyor. Bu bahtiyar ise; leziz bir ibret, tatlı ve mahbub bir havf ve şevk ve mârifet içinde garâibi seyrediyor.

Hem o bedbaht, vahşet ve ye's içinde azâp çekiyor. Şu bahtiyar ise, ünsiyet ve ümit ve iştiyak içinde telezzüz ediyor.

Hem o bedbaht, vahşi canavar düşmanların hücumlarına maruz bir mahbus hükmündedir. Şu bahtiyar, bir aziz misâfirdir ki, misâfir olduğu melik-i kerîmin acib hizmetkârlarıyla ünsiyet ediyor.

Hem o bedbaht, zehirli leziz yemişleri yemekle azâbını ta'cil ediyor. Zira o meyveler, asıllarına müşteri olmak için nümûnelerdir.