Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 20

Tatmağa izin var, hayvan gibi yemeğe izin yoktur. Şu bahtiyar ise tadar, işi anlar; yemesini te'hir eder ve intizar ile telezzüz eder.

Eğer bedbaht kardeş olmamak ve bahtiyar kardeş olmak istersen, Kur'ân'ı dinle, mutî' ol, ona yapış ve itaât et.

Eğer şu hikâye-i temsiliyedeki dekaikı fehmettin ise, hakikatı ona tatbik et. Mühimlerini ben söyleyeceğim. İncelerini de sen istihrac et.

Bak! O iki kardeş, ruh-u mü'min ile ruh-u kâfirdir; kalb-i sâlih ile kalb-i fâsıktır.

O iki tarîk ise, tarîk-i Kur'ân ve îmân ile tarîk-ı isyan ve tuğyandır.

O yoldaki bostan ise, cemiyet-i beşeriye içinde muvakkat hayat-ı içtimâiyedir ki; şer ve hayır, çirkin ve güzel karışıktır.

O sahra ise, Arz ve Dünya'dır.

O arslan ise, ölüm ve eceldir.

O bi'r (kuyu) ise, beden-i insan ve hayattır.

O altmış arşın derinlik ise, vasatî ve ömr-ü gâlibî olan altmış seneye işarettir.

O ağaç ise, müddet-i ömürdür.

O beyaz ve siyah iki fare ise, gece ve gündüzdür.