Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 21

O ejderha yılan ise, ağzı kabir olan âlem-i berzaha giden yoldur.

O haşerât-ı muzırra ise, beliyyeler ve musibetlerdir. O ağaçtaki yemişler ise niâm-ı dünyeviyedir ki, niâm-ı uhreviyenin listesi ve ihzar edici müşâbihleri, müşterileri meyve-i Cennet'e dâvet eden nümuneleridir.

O ağaç, birliğiyle beraber başka başka yemişler vermesi ile, sikke-i kudrete ve hâtem-i rubûbiyete ve turra-i ulûhiyete işarettir. Çünkü, bir şeyden herşeyi yapmak; bir topraktan bütün meyveleri yapmak, bir sudan bütün hayvanları halketmek, bir basit gıdadan bütün cihazât-ı hayvaniyeyi icad etmek.. hem herşeyi birşey yapmak; bir zîhayatın yediği gayet mütebayin taamlardan, bir lahm-ı mahsus (et) ve bir cild-i basit nescetmek (dokumak) gibi san'atlar, Ehad ve Samed olan Sultan-ı Ezel ve Ebed'in sikke-i hassasıdır, hâtem-i mahsusasıdır, taklit edilmez bir turrasıdır.

O zehirli bir kısım meyveler ise, lezaiz-i muharremedir.

O tılsım ise, sırr-ı îmân ile açılan sırr-ı hikmet-i hilkattir.

O miftah ise,

ve

ve

kelimeleridir.