Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 22

O su'ban ağzının, yâni yılan ve ejderha ağzının, bostan kapısına inkılâbı, kabre işarettir ki; kabir ehl-i dalâlet ve tuğyana, vahşet-i nisyan içinde, zindan gibi bir berzah ve su'ban batnı gibi dar bir mezara açılan bir kapı olduğu halde; ehl-i Kur'ân ve îmâna, dehliz-i cinandan, rahmet-i Rahmân'a ve zindan-ı dünyadan, bostan-ı bekaya açılan bir kapıya döner.

Ve o müthiş arslanın mûnis bir hizmetkâra ve musahhar bir ata dönmesi ise, mevte işarettir ki; mevt ile ehl-i dalâlet; bütün mahbubatından elîm bir firak-ı ebedî içinde, kendi cennet-i kâzibe-i dünyeviyelerinden ihraç ve vahşet ve infirad içinde zindan-ı mezara idhal olundukları halde; ehl-i hidâyet ve Kur'ân için, o mevt, müştak oldukları ahbablarına visal ve hakikî vatanlarına vusûl ve zindan-ı dünyadan bostan-ı cinana dâvet ve Hannan, Mennan, Deyyan ve Rahmân'ın rahmetinin fazlından, hizmetlerine mukâbil ahz-ı ücret etmelerine vesiledir.

Elhâsıl:Hayat-ı fâniyeyi esas maksat yapan, zâhiren cennet içinde olsa da, mânen cehennemdedir. Hayat-ı bâkiyeye müteveccih olan zât ise, saâdet-i dâreyne mazhardır.