Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 214

Kur'ân Arabistan'ın basit bedevilerini öyle bir istihaleye uğratmıştır ki, bunların âdeta meshur olduklarını zannedersiniz. Hıristiyanların telakkisine göre Kur'ân'ın nâzil olmuş bir kitap olduğunu söyleyecek olsak bile; Kur'ân, putperestliği imha; Allah'ın vahdaniyet akîdesini te'sis; cinlere, perilere, taşlara ibâdeti ilga; çocukları diri diri gömmek gibi vahşi âdetleri izâle; bütün hurâfeleri istîsal; taaddüd-ü zevcatı tahdid ile, bütün Arablar için İlahî lütuf ve nîmet olmuştur.

Kur'ân; bütün kâinatı yaratan, gizli ve aşikâr herşeyi bilen Kadîr-i Mutlak sıfatıyla Zât-ı Kibriyâ'yı takdis ve tebcil ettiğinden, her sitayişe şâyandır. Kur'ân'ın ifadesi veciz ve mücmel olmakla beraber; en derin hakikatı, en kuvvetli ve mülhem hikmeti takrir eden elfaz ile söylemiştir. Kur'ân, devamlı memleketler değilse de, muzaffer cumhuriyetler vücuda getirmeye hâdim olacak esasları muhtevi olduğunu isbat etmiştir. Kur'ân'ın esaslarıyladır ki; fakr ve sefaletleri ancak cehâletleriyle kâbil-i kıyas olan, susuz ve çıplak bir yarımadanın sekenesi, yeni bir dinin harâretli ve samimî sâlikleri olmuşlar, devletler kurmuşlar, şehirler inşâ etmişlerdir. Filhakika Müslümanların heybetidir ki; Fesdad, Bağdad, Kurtuba, Delhi