Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 28

Sonra sağ tarafıma bakıyorum görüyorum ki: Nihâyetsiz bir fakr ve hadsiz bir ihtiyaçtan dehşetli bir çıban duruyor. Zira en âciz bir hayvandan daha âciz ve bütün hayvânâttan daha fakir olduğum halde, dünya kadar ihtiyacatım var. İktidarım ise, bir serçe kuşunun faaliyetinden çok aşağıdır. Eğer Kur'ân-ı Kerîm'in şifa-i kâfisine itimad ederek tedâvi etsem, o elîm müz'iç fakr, rahmetin ziyâfetinden gelen leziz bir şevke ve semeratından gelen latîf bir iştihaya döner. Şu acz ve fakrın lezzeti, istiğna ve kuvvetten gelen lezzetin fevkinde bir lezzet verir. Yoksa o fakr; gayet müz'iç, elemli zillet ve tezellüle vasıta bir yara olarak kalır.

Sonra sol tarafıma bakıyorum, görüyorum ki: Nihâyetsiz bir acz ve o hadsiz aczden neş'et eden derin bir yaram var ki; o mutlak aczimle, kalb ve ruhumun ve aklımın cihetinden hadsiz darbeler bana vurulabilir. Şu elem ise, lezzet-i hayat-ı dünyeviyeyi cidden izâle eder. Eğer teslimiyetle Kur'ân-ı Kerîm'in dersini dinlesem; o aczim, bir tezkereye döner. Beni, sırr-ı tevekkül ile, öyle bir Kadîr-i Mutlak'a istinada dâvet eder. Ve öyle bir nokta-i istinadı buldurur ki; o noktada bütün a'dâdan emn ü emanı temin eder. Evet emr-i kün feyekûn'e