Nur'un İlk Kapısı kitabının 46. sayfası — Altıncı Ders bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Râbian:Hayr, o vakit hayr olur ki Allah için ola... Eğer Allah için olsa, o vakit kat'î O'nun izniyledir. Tevfik O'nundur. Minnet O'nadır. Senin hakkın şükürdür, fahr değildir. Çünkü fahr, irae yâni gösteriş ve riyâ iledir. Riyâ ise, hayrı şer eder. Şer ile iftihar edersen et. İşte bu hakikatı bilmediğindendir ki; nefsinden mağrur, gayriye de gururlu oldun.

Hem sen, bir cemaatin hasenâtını tutuyorsun. O hasenâtı, müteneffiz bir şahsa vermekle, tefer'una vasıta ve vesile oluyorsun. Belki Allah'ın malını ve ef'âlini, esbâba ve tâğutlara taksim ediyorsun.

Hem, şu cehildendir ki; nefsin ile sana âidiyeti olan seyyiâtı kadere vererek mes'uliyetten kaçıyorsun.

Hem, nass ile sâbit olan Fâtır'ın sırf feyz-i fazlından olan hasenâtı kendi nefsine veriyorsun. Tâ işlemediğin şeylerle medholunasın. Şu edeb-i Kur'ân ile edeblen. Kur'ân-ı Kerîm diyor ki:

مَٓا اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ وَمَٓا اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ

Malına sahip ol. Başkasının malını gasbetme.

Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 46

Nur'un İlk Kapısı uygulamada, çevrimdışı