Otuzüç Pencere — Sayfa 52

Evet, Samediyet'in âyinesi olmak kolay bir şey değil, âdi bir vazife değil. İşte göz önünde her vakit gördüğümüz bu had ve hesaba gelmeyen yeni yeni hayatlar ve hayatların asılları ve zâtları olan ruhlar, birden ve hiçten vücuda gelmeleri ve gönderilmeleri, bir Zât-ı Vâcibü'l-Vücud ve Hayy-ı Kayyum'un vücûb-u vücudunu ve sıfât-ı kudsiyesini ve Esmâ-i Hüsna'sını; lemeâtın Güneş'i gösterdiği gibi gösteriyorlar. Güneş'i tanımayan ve kabul etmeyen adam, nasıl gündüzü dolduran ziyâyı inkâr etmeye mecbur oluyor. Öyle de; Hayy-ı Kayyum, Muhyî ve Mümît olan Şems-i Ehadiyet'i tanımayan adam, zeminin yüzünü belki mâzi ve müstakbeli dolduran zîhayatların vücudunu inkâr etmeli ve yüz derece hayvandan aşağı düşmeli. Hayat mertebesinden düşüp, câmid bir câhil-i echel olmalı.

Yirmidördüncü Pencere

Mevt, hayat kadar bir bürhan-ı Rubûbiyettir. Gayet kuvvetli bir hüccet-i Vahdâniyettir.