Otuzüç Pencere — Sayfa 57

Rahîm'in vücuduna delâlet eder. Demek herbir mevcud, taşıdığı yüzler bu çeşit sıfatlar lisanı ile, Zât-ı Vâcibü'l-Vücud'un yüzler Esmâ-i Hüsna'sına şehâdet ederler. Bu şehâdetler kabul edilmezse, mevcûdatın bütün bu çeşit sıfatlarını inkâr etmek lâzım gelir...

Yirmialtıncı Pencere

(Hâşiye): Şu pencere umûmî değil, ehl-i kalbe ve ehl-i muhabbete hususiyeti var.

Şu kâinatın mevcûdatı yüzünde tazelenen ve gelip geçen cemâller ve hüsünler, bir Cemâl-i Sermedî cilvelerinin bir nevi gölgeleri olduğunu gösterir. Evet, ırmağın yüzündeki kabarcıkların parlayıp gitmesinden sonra arkadan gelenlerin gidenler gibi parlamaları, daimî bir şemsin şualarının âyineleri olduklarını gösterdikleri gibi; seyyal zaman ırmağında, seyyar mevcûdatın üstünde parlayan lemaât-ı cemâliye dahi, bir Cemâl-i Sermedîye işaret ederler ve onun bir nevi emareleridirler. Hem kâinat kalbindeki ciddî aşk, bir Maşuk-u Lâyezalî'yi gösterir. Evet, ağacın mâhiyetinde olmayan bir şey, esaslı bir sûrette meyvesinde