Peygamberimizin Hayatı — Sayfa 787

Ka’b b. Mâlik, selamını almayan Ebû Katâde’ye, “Allah için olsun söyle: Allah’ı ve Resûlünü ne kadar çok sevdiğimi biliyorsun, değil mi?” diye sorar. Ebû Katâde tek kelime cevap vermez. İkinci kere sorar. Ebû Katâde yine tek kelime konuşmaz. Üçüncü sefer soruşunda sadece, “Allah ve Resûlü daha iyi bilir!” diye cevap verir. Çok sevdiği amcasının oğlu Ebû Katâde’den bu cevabı alan Ka’b, tabii ki gözyaşlarını tutamaz ve gözleri yaşlı yaşlı oradan uzaklaşır.1053

Cebele’den Ka’b’a Gelen Mektup

Henüz Ka’b ve arkadaşları Allah’ın Resûlü ve Müslümanların kendilerine karşı tatbik ettikleri her türlü boykottan kurtulmuş değillerdi. Bu sırada Gassan Hükümdarı Hıristiyan Cebele b. Eyhem’den kendisine bir mektup geldi. Mektupta kendisine hitaben şöyle deniliyordu: “Haber aldığıma göre, sahibin (Hz. Peygamber) sana cefa ve eza ediyormuş! Allah, seni hakaret görecek ve hakkın zâyî olacak bir mevkide (tahkir ve tezlil için) yaratmamıştır. Orada durma, bize gel! Sana şânına lâyık bir surette hürmet ve ihsanda bulunuruz.”1054 Hz. Ka’b, mektubu okuyunca, kendi kendine, “Bu da bir başka imtihandır” dedi ve mektubu ânında yırtıp yakarak 1055 Hz. Resûlullah’a olan sadâkatini bir kere daha ortaya koydu.

Bir Yasak Daha…

Ka’b (r.a.) ve iki sahabenin tutuldukları imtihan, çilelerinin kırkıncı günü bittikten sonra daha da şiddetlendi. Resûl-i Ekrem Efendimiz, onlara şu haberi gönderdi: “Bundan böyle hanımlarına da asla yaklaşmayacaklardır!”1056 Bu emri alan Hz. Ka’b, hanımına, “Bu hususta Allah’ın hükmü gelinceye kadar, git, babanın evinde otur, kal!” diye emretti.1057 Gerçekten, Ka’b b. Mâlik ile diğer iki sahabe Mürâre b. Rebî’ ve Hilâl b. Ümeyye, çok çetin imtihanlara tâbi tutuluyorlardı ve bu imtihanlarla Allah’a ve Resûlüne karşı olan sadâkatlerinin derecesi ölçülüyordu. Görüldüğü gibi, onlar da kendilerine yakışan sadâkati göstermekte asla tereddüt göstermiyorlardı.

Sahabe Kadındaki Feraset

Üç kişiden biri olan Hilâl b. Ümeyye, hizmetini kendisini göremeyecek kadar yaşlıydı. Bu muameleye maruz kalışından dolayı durmadan ağlıyordu. Yemiyor, içmiyordu. İçtiği bir yudum su veya birazcık süt idi.Kendisine bu emir tebliğ edilince hanımı çıkıp Hz. Resûlullah’ın huzuruna geldi. “Yâ Resûlallah!” dedi. “Hilâl b. Ümeyye, kendi işini göremeyecek kadar yaşlanmış bir ihtiyardır. Hizmet edecek kimsesi de yoktur. Acaba, sadece ona hizmette bulunmama müsaade eder misiniz?” Resûl-i Ekrem Efendimiz, “Kendine yaklaştırmamak şartıyla, hizmet edebilirsin” buyurdu.1058 Kadın sahabe, “Yâ Resûlallah!” dedi. “Vallahi, onun ne bana, ne de hiçbir şeye doğru kımıldayacak hali var! Vallahi, bu muameleye maruz kalışından beri de durmadan ağlıyor; gözlerini kaybedeceğinden korkuyorum!”1059