Rahmet ve Şefkat İlaçları kitabının 148. sayfası — Dördüncü Vecih bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

mesi ve iyi adama"Fenasın, fenasın"desen fenalaşması çok vuku bulur. Öyle ise,

وَاِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا ٭ وَاِنْ تَعْفُوا وَتَصْفَحُوا وَتَغْفِرُوا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَح۪يمٌ

gibi desatir-i kudsiye-i Kur'âniye'ye kulak ver; saâdet ve selâmet ondadır.

Dördüncü Düstur: Ehl-i kin ve adâvet hem nefsine, hem mü'min kardeşine, hem rahmet-i İlâhiye'ye zulmeder, tecâvüz eder.Çünkü, kin ve adâvet ile nefsini bir azâb-ı elîmde bırakır. Hasmına gelen nîmetlerden azabı ve korkusundan gelen elemi nefsine çektirir, nefsine zulmeder. Eğer adâvet hasetten gelse, o bütün bütün azaptır. Çünkü, haset evvelâ hâsidi ezer, mahveder, yandırır. Mahsûd hakkında zararı ya azdır veya yoktur.

Hasedin çâresi:Hâsid adam, haset ettiği şeylerin akibetini düşünsün; tâ anlasın ki; rakibinde olan dünyevî hüsün ve kuvvet ve mertebe ve servet; fânidir, muvakkattır. Faidesi az, zahmeti çoktur. Eğer, uhrevî meziyetler ise, zâten onlarda haset olamaz. Eğer onlarda dahî haset yapsa; ya kendisi riyâkârdır, âhiret malını dünyada mahvetmek ister. Veyahut

Rahmet ve Şefkat İlaçları — Sayfa 148

Rahmet ve Şefkat İlaçları uygulamada, çevrimdışı