Ramazan İktisad Şükür kitabının 46. sayfası — Yirmiikinci Mektub'dan bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

İşte ey derd-i maîşetle sersem olmuş ve hırs-ı dünya ile sarhoş olmuş kardeşler! Hırs bu kadar muzır ve belâlı bir şey olduğu halde, nasıl hırs yolunda her zilleti irtikâb ve haram helâl demeyip her malı kabul ve hayat-ı uhreviyeye lâzım çok şeyleri fedâ ediyorsunuz; hatta erkân-ı İslâmiye'nin mühim bir rüknü olan zekatı, hırs yolunda terkediyorsunuz? Halbuki zekat, her şahıs için sebeb-i bereket ve dâfi-i beliyyâttır. Zekatı vermeyenin herhalde elinden zekat kadar bir mal çıkacak; ya lüzumsuz yerlere verecektir, ya bir musibet gelip alacaktır.

Hakikatlı bir rüya-yı hayaliyede, Birinci Harb-i Umumî'nin beşinci senesinde, bir acip rüyada benden soruldu:

"Müslümanlara gelen bu açlık, bu zâyiât-ı mâliye ve meşakkat-ı bedeniye nedendir?"

Rüyada demiştim:

"Cenâb-ı Hak, bir kısım maldan onda bir {(Hâşiye-1): Yani, her sene taze verdiği buğday gibi mallardan onda bir.} veya bir kısım maldan kırkta bir {(Hâşiye-2): Yani, eskiden verdiği kırktan ki, her senede galiben ve lâakal ribh-i ticarî ve nesl-i hayvanî cihetiyle o kırktan taze olarak on aded verir.}, kendi verdiği malından birisini bizden

Ramazan İktisad Şükür — Sayfa 46

Ramazan İktisad Şükür uygulamada, çevrimdışı