Ramazan İktisad Şükür — Sayfa 66

tatmaklar; şükrün davetçileridir, zîhayatı şevke davet eder.. ve şevk ile bir nev'i istihsan ve ihtirama sevkeder.. bir şükr-ü mânevî ettirir. Ve zîşuurun nazarını dikkate celbeder, istihsana tergib eder. Nimetleri ihtirama onu teşvik eder. Onun ile kâlen ve fiilen şükre irşad eder ve şükür ettirir ve şükür içinde en âlî ve tatlı lezzeti ve zevki ona tattırır. Yani gösterir ki:

Şu lezzetli rızık ve nîmet, kısa ve muvakkat bir lezzet-i zâhiriyesiyle beraber dâimî, hakikî, hadsiz bir lezzeti ve zevki taşıyan iltifât-ı Rahmânî'yi şükür ile kazandırır. Yani: Rahmet hazinelerinin Mâlik-i Kerim'inin hadsiz lezzetli olan iltifatını düşündürüp, şu dünyada dahi Cennet'in bâki bir zevkini mânen tattırır.

İşte rızık, şükür vasıtasıyla o kadar kıymettar ve zengin bir hazine-i câmi'a olduğu halde, şükürsüzlük ile nihayet derecede sukut eder.

Altıncı Söz'de beyan edildiği gibi; lisândaki kuvve-i zâika, Cenâb-ı Hak hesabına, yani mânevî vazife-i şükrâniye ile rızka müteveccih olduğu vakit, o dildeki kuvve-i zâika, Rahmet-i bînihaye-i İlâhiye'nin hadsiz matbahlarına şâkir bir müfettiş, hâmid bir nâzır-ı âlîkadr hükmündedir.

Eğer nefis hesabına olsa, yani rızkı in'am edenin şükrünü düşünmeyerek müteveccih