Ramazan İktisad Şükür — Sayfa 69

maddeleri füzulât olup aslına, yani anâsıra inkılab etmeğe gidiyor.

Eğer şükür etmezse; o muvakkat lezzet, zeval ile bir elem ve teessüf bırakır.. ve kendisi dahi kazurat olur. Elmas mâhiyetindeki nîmet, kömüre kalbolur. Şükür ile zâil rızıklar; dâimî lezzetler, bâki meyveler verir. Şükürsüz nîmet, en güzel bir suretten, çirkin bir surete döner. Çünkü o gafile göre rızkın âkibeti, muvakkat bir lezzetten sonra füzûlâttır.

Evet rızkın aşka lâyık bir sureti var; o da, şükür ile o suret görünür. Yoksa ehl-i gaflet ve dalâletin rızka aşkları, bir hayvanlıktır. Daha buna göre kıyas et ki, ehl-i dalâlet ve gaflet ne derece hasâret ediyorlar...

Envâ-ı zîhayat içinde en ziyade rızkın envâına muhtaç, insandır. Cenâb-ı Hak insanı bütün esmâsına câmi' bir âyine.. ve bütün rahmetinin hazinelerinin müddehârâtını tartacak, tanıyacak cihazata mâlik bir mu'cize-i kudret.. ve bütün esmâsının cilvelerinin ve sanatlarının inceliklerini mîzana çekecek âletleri hâvi bir halife-i Arz suretinde halk etmiştir. Onun için hadsiz bir ihtiyaç verip, maddî ve mânevî rızkın hadsiz envâına muhtaç etmiştir. İnsanı, bu câmiiyete göre en âlâ bir mevki olan ahsen-i takvîme çıkarmak vasıtası, şükürdür.