Riyâzus-Sâlihîn kitabının 789. sayfası — Ölüler Arkasından Feryad Ederek Ağlamanın Yasaklığı bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

1661: Ebu Bürde (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Babam Ebu Musa el-Eş'ari hastaydı başı hanımlarından birinin kucağında iken bayıldı. Bunun üzerine hanımı bağırarak ağlamaya başladı. Fakat Ebu Musa'nın durumu kadının bu hareketini menetmeye müsait değildi. Sonra ayılınca, "Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)'in hoşlanmayıp uzak bulunduğu herşeyden ben de hoşlanmam ve uzağım. Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) herhangi bir musibet karşısında yüksek sesle ağlayarak bağırıp çağıran, saçını kestiren, ve elbisesini yırtan kadınlardan uzak bulunurdu." (Buhari, Cenaiz, 37; Müslim, İman, 167)

1662-

وَعَنِ المُغِيرةَ بْنِ شُعْبهَّ (رضي الله عنه) قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ الله ﷺ يَقُولُ: مَنْ نِيحَ عَلَيْهِ، فَإنَّهُ يُعَذَّبُ بِمَا نِيحَ عَلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

1662: Muğire ibni Şube (Allah ondan razı olsun), "Ben Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)'ı şöyle buyururken dinledim" dedi:

"Kim ki bir ölüye feryad ederek ağlarsa, o ölen de bu ağlamayı tavsiye ettiği takdirde kendisine yapılan bu feryad sebebiyle o kişiye kıyamet günü azap olunur." (Buhari, Cenaiz, 34; Müslim, Cenaiz, 28)

1663-

وَعَنْ أُمِّ عَطِيّهَ نُسَيْبةَ رَضِيَ الله عَنْهَا قَالَتْ: أَخَذَ عَلَيْنَا رَسُولُ الله، ﷺ ، عِنْدَ البَيْعَةِ أنْ لاَ نَنُوحَ.

1663: Ümmü Atiyye Nüseybe (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir:

Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) bey'at sırasında ölü arkasından yüksek sesle ağlamıyacağımıza dair biz kadınlardan söz aldı. (Buhari, Cenaiz, 46; Müslim, Cenaiz, 31)

1664-

وَعَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ رَضِيَ الله عَنْهمَا قَالَ: أُغْمِيَ عَلَى عَبْدِ الله بْنِ رَوَاحَةَ (رضي الله عنه) . فَجَعَلَتْ أُخْتُهُ تَبْكِي، وَتَقُولُ: وَاجَبَلاهُ، وَاكَذَا، وَاكَذَا: تُعَدِّدُ عَلَيْهِ. فَقَالَ حِينَ أَفَاقَ: مَا قُلْتِ شَيْئاً إلاَّ قِيلَ لِي:أَنْتَ كَذلِكَ؟!

1664: Numan ibni Beşir (Allah onlardan razı olsun) şöyle demiştir: Abdullah ibni Revaha (Allah ondan razı olsun)'ın baygınlık geçirmesi üzerine kızkardeşi cahiliyye adetine göre, "Vah dağ gibi kardeşim, vah şöyle, vah böyle olan kardeşim" diyerek yüksek sesle ağlamaya başladı. Abdullah kendisine geldikten sonra kızkardeşine hitaben, "Sen benim hakkımda neler söyledinse sen gerçekten böyle biri misin?" diye beni sorguladılar" dedi. (Buhari, Megazi, 44)

Riyâzus-Sâlihîn — Sayfa 789

Riyâzus-Sâlihîn uygulamada, çevrimdışı