Riyâzus-Sâlihîn kitabının 790. sayfası — Ölüler Arkasından Feryad Ederek Ağlamanın Yasaklığı bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

1665-

وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِىَ اللهُ عَنْهُمَا قَالَ: اشْتكَى سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ (رضي الله عنه) شَكْوَى، فَأَتَاهُ رَسُولُ الله ﷺ يَعُودُهُ مَعَ عَبْدِ الرَّحْمنِ بْنِ عَوْفٍ، وَسَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ وَعَبْدِ الله بْنِ مَسْعُودٍ y ، فَلَمَا دَخَلَ عَلًيْهِ، وَجَدَهُ في غَشْيةِ فَقَالَ: أَقضَى ؟ قَالُوا: لاَ يَا رَسُولَ الله. فَبَكَى رَسُولُ الله ﷺ . فَلَما رَأَى الْقَوْمُ بُكَاءَ النَّبِيِّ ﷺ بكَوْا، قَالَ: أَلاَ تَسْمَعُونَ ؟ إنَّ الله لاَ يُعَذِّبُ بِدَمْعِ الْعَيْنِ، وَلاَ بِحُزْنِ الْقَلْبِ، ولَكِنْ يُعَذِّبُ بِهذَا وَأَشَارَ إلَى لِسَانِه أَوْ يَرْحَمُ .

1665: İbni Ömer (Allah onlardan razı olsun) şöyle demiştir: "Bir gün Sa'd ibni Ubade (Allah ondan razı olsun) hastalığından dolayı şikayet etmişti. Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem), Abdurrahman ibni Avf, Sa'd ibni Ebi Vakkas ve Abdullah ibni Mes'ud ile birlikte Sa'd'ı ziyarete gelmişlerdi. Peygamberimiz onu baygın bir halde görünce "Yoksa öldü mü?" diye sordu. "Hayır, ya Rasûlallah ölmedi" dediler. Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) hastanın çektiği bu ızdıraba üzülerek ağladı, cemaat de ağladılar. Bunun üzerine Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem):

"İşitmediniz mi Allah gözyaşı ve kalb üzüntüsü ile insana azap etmez. Fakat -eliyle diline işaret ederek- işte bunun yüzünden azap eder veya bağışlar" buyurdu. (Buhari, Cenaiz, 45; Müslim, Cenaiz, 12)

1666-

وَعَنْ أَبِي مَالِكٍ الأَشْعَرِيِّ (رضي الله عنه) قَالَ: قَالَ رَسُولُ الله ﷺ : النَّائِحَةُ إذَا لَمْ تَتُبْ قَبْلَ مَوْتهَا تُقَامُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَعَلَيْهَا سِرْبَالٌ مِنْ قَطِرَانٍ، وَدِرْعٌ مِنْ جَرَبٍ .

1666: Ebu Malik el-Eş'ari (Allah ondan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu:

"Ölünün arkasından yüksek sesle ağlayan kadın, ölmezden önce tevbe etmezse kıyamet günü üzerinde katrandan bir gömlek ve uyuzdan bir zırh olduğu halde haşredilir." (Müslim, Cenaiz, 29)

1667-

وَعَنْ أَسِيْدِ بْنِ أَبِي أَسِيْدٍ التَّابِعِيِّ عَنِ امْرَأَةٍ مِنَ المُبَايِعَاتِ قَالَتْ: كَانَ فِيمَا أَخَذَ عَلَيْنَا رَسُولُ الله ﷺ في المَعْرُوفِ الَّذِي أَخَذَ عَلَيْنَا أَنْ لاَ نَعْصِيَهُ فِيهِ: أَنْ لاَ نَخْمِشَ وَجْهاً، وَلاَ نَدْعُوَ وَيْلاً، وَلاَ نَشُقَّ جَيْباً ،وَأَنْ لاَ نَنْثُرَ شَعْراً.

Riyâzus-Sâlihîn — Sayfa 790

Riyâzus-Sâlihîn uygulamada, çevrimdışı