Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 80

Sünnet-i seniyyenin içinde en mühimmi, İslâmiyet alâmetleri olan ve şeâire de taalluk eden sünnetlerdir. Şeair, âdeta hukuk-u umumiye nev'inden cem'iyete ait bir ubûdiyettir. Birisinin yapmasıyla o cem'iyet umumen istifâde ettiği gibi, onun terkiyle de umum cemaât mes'ul olur. Bu nevi şeaire riyâ giremez ve ilân edilir. Nafile nev'inden de olsa, şahsî farzlardan daha ehemmiyetlidir.

YEDİNCİ NÜKTE:Sünnet-i seniyye, edeptir. Hiçbir mes'elesi yoktur ki, altında bir nur, bir edep bulunmasın! Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm fermân etmiş:

Yâni: "Rabbim bana edebi, güzel bir surette ihsân etmiş, edeblendirmiş." Evet siyer-i Nebeviyeye dikkat eden ve sünnet-i seniyyeyi bilen, kat'iyyen anlar ki: Edebin enva'ını, Cenâb-ı Hak habibinde cem'etmiştir. Onun sünnet-i seniyyesini terk eden, edebi terk eder.

kaidesine mâsadak olur, hasaretli bir edebsizliğe düşer.

Sual:Herşeyi bilen ve gören ve hiçbir şey ondan gizlenemeyen Allâm-ül Guyub'a karşı