Tabiat Risalesi — Sayfa 37

işitiyoruz, diyorlar ki: "Cenâb-ı Hakk'ın bizim ibâdetimize ne ihtiyacı var ki, Kur'ân'da çok şiddet ve ısrar ile, ibâdeti terkedeni zecredip cehennem gibi dehşetli bir ceza ile tehdid ediyor. İtidalli ve istikametli ve adâletli olan ifâde-i Kur'âniye'ye nasıl yakışıyor ki, ehemmiyetsiz bir cüz'î hataya karşı, nihayet şiddeti gösteriyor?"

Elcevap:Evet, Cenâb-ı Hak senin ibâdetine, belki hiçbir şeye muhtaç değil. Fakat sen ibâdete muhtaçsın, mânen hastasın. İbâdet ise, mânevî yaralarına tiryaklar hükmünde olduğunu çok risalelerde isbat etmişiz. Acaba bir hasta, o hastalık hakkında, şefkatli bir hekimin ona nâfî ilaçları içirmek hususunda ettiği ısrara mukabil, hekime dese: "Senin ne ihtiyacın var, bana böyle ısrar ediyorsun?" Ne kadar manasız olduğunu anlarsın.

Amma Kur'ân'ın terk-i ibâdet hakkında şiddetli tehdidatı ve dehşetli cezaları ise, nasılki bir padişah, raiyetinin hukukunu muhafaza etmek için, âdi bir adamın, raiyetinin hukukuna zarar veren bir hatasına göre, şiddetli cezaya çarpar. Öyle de, ibâdeti ve namazı terk eden adam Sultân-ı Ezel ve Ebed'in raiyeti hükmünde olan mevcûdatın hukukuna ehemmiyetli