Yirmi Üçüncü Söz — Sayfa 48

Birinci vecih şudur ki: Kâinatta görünen saltanat-ı rububiyeti, itaatkârâne tasdik edip kemalâtına ve mehasinine hayretkârane nezaretidir.

Sonra, Esmâ-i kudsiye-i İlâhiye'nin nukuşlarından ibâret olan bedi' sanatları, birbirinin nazar-ı ibretlerine gösterip dellâllık ve ilâncılıktır.

Sonra, herbiri birer gizli hazine-i mâneviye hükmünde olan Esmâ-i Rabbaniye'nin cevherlerini idrâk terazisiyle tartmak, kalbin kıymetşinaslığı ile takdirkârâne kıymet vermektir.

Sonra, kalem-i kudretin mektubâtı hükmünde olan mevcûdât sahifelerini, arz ve sema yapraklarını mütalâa edip hayretkârâne tefekkürdür.

Sonra, şu mevcûdattaki zînetleri ve lâtif sanatları istihsankârâne temaşa etmekle, onların Fâtır-ı Zülcemâl'inin mârifetine muhabbet etmek ve onların Sâni-i Zülkemâl'inin huzuruna çıkmağa ve iltifatına mazhar olmaya bir iştiyaktır.

İkinci Vecih:Huzur ve hitap makamıdır ki; eserden müessire geçer, görür ki: Bir Sâni-i