Zühret-ün Nur — Sayfa 128

tam yerime geçecek bir hayrülhâlef ve hem de bu dünyada en fedâkâr bir medâr-ı teselli, bir arkadaşım olabilirdi; ve en zeki bir talebem, bir muhatab ve Risale-i Nur eczalarının en emin bir sahibi ve muhafızı olurdu.

Evet insaniyet itibarıyla böyle bir zâyiat, benim gibi insanlara çok hırkatlidir, yandırıyor. Gerçi zâhiren tahammüle çalışıyordum, fakat ruhumda şiddetli fırtına vardı. Eğer arasıra Kur'ân'ın nurundan gelen teselli teskin etmeseydi, benim için dayanmak mümkün olamayacaktı. O zaman Barla derelerine, dağlarına yalnız gidip geziyordum. Hâlî yerlerde oturup o teessürât-ı hazîne içinde, eski zamanda Abdurrahmân gibi sâdık talebelerimle geçirdiğim mes'ûdâne hayât levhaları sinemâ gibi hayâlimden geçtikçe, ihtiyarlık ve gurbetin verdiği sür'ât-i teessür mukavemetimi kırıyordu. Birden,

âyet-i kudsiyenin sırrı inkişaf etti. Bana "Yâ Bâki Ente-l Bâki! Yâ Bâki Ente-l Bâki!" dedirtti ve onunla hakikî teselli verdi. Evet, ben o hâlî derede, o hazîn hâlette, bu âyet-i kudsiyenin sırrıyla, Mirkât-üs Sünne Risalesinde işaret