Yirminci Mektub

Yirminci Mektub

(Birinci Makam'ı)

(Sabah ve akşam namazından sonra tekrarı, pek çok fazileti bulunan ve bir rivâyet-i sahîhada ism-i âzam mertebesini taşıyan şu cümle-i tevhidiyenin onbir kelimesi var. Herbir kelimesinde hem birer müjde ve beşâret, hem birer mertebe-i tevhid-i rubûbiyet, hem bir ism-i âzam noktasında bir kibriyâ-i vahdet ve bir kemâl-i vahdâniyet vardır. Bu büyük ve ulvî hakikatların izahını sâir Söz'lere havale edip, bir vaade binâen, şimdilik mücmel bir hülâsa sûretinde; "İki Makam", bir "Mukaddime" ile ona bir fihriste yapacağız.)

Mukaddime

Kat'iyyen bil ki, hilkatin en yüksek gayesi ve fıtratın en yüce neticesi "îmân-ı billah"tır.

Ve insaniyetin en âlî mertebesi ve beşeriyetin en büyük makamı, îmân-ı billah içindeki "mârifetullah"tır. Cin ve insin en parlak saâdeti ve en tatlı nîmeti, o mârifetullah içindeki "muhabbetullah"tır. Ve ruh-u beşer için en hâlis sürûr ve kalb-i insan için en sâfi sevinç, o muhabbetullah içindeki "lezzet-i rûhâniye"dir.

Evet bütün hakikî saadet ve hâlis sürûr ve şirin nîmet ve sâfi lezzet, elbette mârifetullah ve muhabbetullahtadır. Onlar, onsuz olamaz.

Cenâb-ı Hakk'ı tanıyan ve seven, nihâyetsiz saadete, nîmete, envâra, esrâra; ya bilkuvve veya bilfiil mazhardır.

Onu hakikî tanımayan, sevmeyen; nihâyetsiz şekâvete, âlâma ve evhama mânen ve maddeten müptelâ olur.

Evet şu perişan dünyada, âvâre nev-i beşer içinde, semeresiz bir hayatta; sahipsiz, hâmîsiz bir sûrette; âciz, miskin bir insan, bütün dünyanın sultanı da olsa kaç para eder.