Miftah-ul İman — Sayfa 39

eder. Çünkü zîhayatta ve bilhassa insanda, o derece sanat-ı câmia içinde; hadsiz envâ-ı nimeti anlayacak, kabul edecek, isteyecek cihazât ve âletler vardır ki; bütün kâinatta tecelli eden bütün esmâsının cilvesine mazhardır. Âdetâ bir nokta-i mihrakiye hükmünde, bütün Esmâ-i Hüsnâ'yı birden mâhiyetinin âyinesiyle gösterir ve onunla ehadiyet-i İlâhiye'yi ilân eder.

Yedinci Fıkra:

Meâli şudur ki: Sâni-i Zülcelâl, âlem-i ekberin heyet-i mecmuasında bir sikke-i kübrâsı olduğu gibi, bütün eczasında ve envâında dahi birer sikke-i vahdet koymuştur. Âlem-i asgar olan insanın cisminde ve yüzünde birer hâtem-i vahdâniyet bastığı gibi, herbir azasında dahi, birer mühr-ü vahdeti vardır. Evet o Kadîr-i Zülcelâl, her şeyde, külliyatta ve cüz'iyatta, yıldızlarda ve zerrelerde birer sikke-i vahdet koymuştur ki; O'na şehâdet eder. Ve birer mühr-ü vahdâniyet basmıştır ki, O'na delâlet eder. Şu hakikat-ı uzmâ, Yirmiikinci Söz'de ve Otuzikinci Söz'de ve Otuzüçüncü Mektub'un otuzüç adet Penceresinde gâyet parlak ve kat'î bir surette izah ve isbât