Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 88

İşte Kur'ân-ı Hakîm beşere böyle bir hediye getirmiştir. Eğer beşer bu hediyeyi kabul edip güzelce isti'mâl etse, hayat-ı dünyevîde cennet-i mâneviyeyi andıran bu ikinci yoldan gidecektir. Ne geçmişten hüzün eder ve ne de gelecekten havf ve perva eder.

Ey Avrupa!Evvelki cehennemî yol, senin açtığın yol olduğu, senin desâtirin ile sâbittir. Çünkü senin nazarında hayatın düsturu: "Her zîhayat, kendi nefsine mâliktir ve kendi zâtı için çalışır, lezzeti için sa'yeder. Bir hakk-ı hayatı vardır. Hayatının gayesi, kendisine aittir." dersin. Ve netice-i himmeti: "Hıfz-ı beka ve temin-i hayata münhasırdır. Ve kuvvetine güvenmelidir. Zira, medâr-ı hayat olan, düstur-u cidaldir. Belki hayat, cidaldir" diye hükmediyorsun. Daha bunlar gibi çok esasât-ı bâtıla ile beşeri evvelki yola sevkettin.

Acaba, medâr-ı hayat olan düstur-u teâvün, azharu mine'ş-şems (güneşten daha zâhir) olduğu halde, nasıl kör oldun görmüyorsun? Evet, Şems ve Kamer'den tut, tâ nebâtâtın, hayvânâtın imdâdına.. ve hayvânâtın, insanların imdâdına.. ve mevadd-ı gıdaiyenin, semeratın imdâdına.. hattâ taamın zerrâtı, hüceyrât-ı bedenin tegaddisi için kemâl-i intizam ile koşmaları bir Rabb-i Kerîm'in emriyle