Sünuhat Tüluhat İşârat kitabının 87. sayfası — Müstehak bir ceza bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

olan ecnebi kuvvet, bütün kuvvetiyle ahlâksızlığı himaye ve teşcî ediyordu.

İkinci derecede sebep:

Dârü'l-Hikmet eczaları kâbil-i imtizac, belki de ihtilât değil. Şahsî meziyetleri vardır. Cemaât ruhu tevellüd etmedi. "Ene"ler kavîdir, delinmedi ki bir "nahnü" olsun. "Ben", "biz" olmadı. Mesaîlerinde teşarük düsturuyla işe girişildi, teavün düsturu ihmal edildi.

Teşarük, maddiyatta eseri azîmleştirir, fevkalâde yapar. Mâneviyat ve efkârda âdileştirir, belki çirkinleştirir.

Teavün düsturu bunun tamamen aksidir; maddiyatta cemaate nisbeten pek küçük, fakat yalnız bir şahsa nisbeten büyük eserlere vasıta olur. Mâneviyatta ise, eseri hârikulâde derecesine is'ad eder.

Hem de tenkidleri çok keskinleşmiştir, karşısına çıkan fikir parçalanır, söner.

Ehakkı aramakla bâzen hakkı da kaybeder. Hakta ittifak, ehakta ihtilâf olduğundan; bence çok defa hak, ehaktan ehaktır. Ehakkın müddet-i taharrisi zamanında, bâtılın vücuduna bir nevi müsamaha var. Yâni bâzen hasen, ahsenden ahsendir.

S– Biri dese: "Bu hadîsi kabul etmem." Nasıldır?

Sünuhat Tüluhat İşârat — Sayfa 87

Sünuhat Tüluhat İşârat uygulamada, çevrimdışı