Otuzüç Pencere

Otuzüçüncü Söz

(Otuzüç Penceredir)

(Bir cihette Otuzüçüncü Mektup ve bir cihette Otuzüçüncü Söz)

Sual:Şu iki âyet-i câmianın ifade ettiği vücub ve vahdâniyet-i ilâhiye ve evsaf ve şuûnat-ı Rabbâniye'ye, âlem-i asgar ve ekber olan insan ve kâinatın vech-i delâletlerini, mücmel ve kısa bir sûrette beyanlarını isteriz. Çünkü; münkirler pek ileri gittiler. "Ne vakte kadar

deyip, elimizi kaldıracağız?" diyorlar.

Elcevap:Yazılan bütün otuzüç adet Sözler, o âyetin denizinden ve ifaza ettiği hakikat bahrinden otuzüç katredir. Onlara baksanız, cevabınızı alabilirsiniz. Şimdilik yalnız o denizden bir katrenin reşehatına işaret nev'inden şöyle deriz ki:

Meselâ: Nasılki bir zât-ı mu'ciznümâ, büyük bir saray yapmak istese; evvelâ temellerini, esaslarını muntazaman hikmetle vaz'eder ve ilerideki neticelerine ve gayelerine muvafık bir tarzda tertib eder. Sonra menzillere, kısımlara maharetle tefrik ve tafsil ediyor. Sonra o menzilleri tanzim ve tertib ediyor. Sonra nukuşlarla tezyin ediyor. Sonra elektrik lâmbalarıyla tenvir ediyor. Sonra o muhteşem ve müzeyyen sarayda maharetini, ihsânâtını tecdid etmek için, herbir tabakada yeni yeni icadlar, tebdiller, tahviller yapıyor. Sonra herbir menzilde kendi makamına merbut bir telefon rabtedip birer pencere açarak, herbirinden onun makamı görünür.

Aynen öyle de;

Sâni-i Zülcelâl, Hâkim-i Hakîm, Adl-i Hakem ve binbir Esmâ-yı Kudsiye ile müsemma Fâtır-ı Bîmisal, şu âlem-i ekber olan kâinat sarayının ve hilkat şeceresinin icadını irâde etti. Altı günde