Kur'an-ı Kerim 301. Sayfa

Diyanet mushafının 301. sayfası: Kehf 62-74; 15. cüz. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; sağa kaydırarak sonraki sayfaya geçin, "Bu sayfayı okudum" ile ilerlemenizi işaretleyin. Sayfadaki sûreler: Kehf Suresi.

Sayfadaki Ayetler ve Meali

Kehf Suresi 62-74. ayetler

1. 62

   فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتٰیهُ اٰتِنَا غَدَٓاءَنَاؗ لَقَدْ لَقٖینَا مِنْ سَفَرِنَا هٰذَا نَصَبًا ۝٦٢

   Oradan uzaklaştıklarında Mûsâ beraberindeki gence "Öğle yemeğimizi getir, bu yolculuğumuzdan dolayı çok yorgun düştük" dedi.

2. 63

   قَالَ اَرَاَیْتَ اِذْ اَوَیْنَٓا اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنّٖی نَسٖیتُ الْحُوتَؗ وَمَٓا اَنْسَانٖیهُ اِلَّا الشَّیْطَانُ اَنْ اَذْكُرَهُۚ وَاتَّخَذَ سَبٖیلَهُ فِی الْبَحْرِࣗ عَجَبًا ۝٦٣

   Genç, "Gördün mü! Kayaya sığındığımız sırada balığı unutmuşum. –Doğrusu onu sana söylememi bana ancak şeytan unutturdu- Balık şaşılacak bir şekilde denizde yolunu tutup gitmişti" dedi.

3. 64

   قَالَ ذٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِࣗ فَارْتَدَّا عَلٰٓى اٰثَارِهِمَا قَصَصًاۙ ۝٦٤

   Mûsâ: "İşte aradığımız bu idi" dedi. Bunun üzerine tekrar izlerini takip ederek gerisin geri döndüler.

4. 65

   فَوَجَدَا عَبْدًا مِنْ عِبَادِنَٓا اٰتَیْنَاهُ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنَا وَعَلَّمْنَاهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْمًا ۝٦٥

   Derken kullarımızdan bir kul buldular ki, biz ona katımızdan bir rahmet vermiş, kendisine tarafımızdan bir ilim öğretmiştik.

5. 66

   قَالَ لَهُ مُوسٰى هَلْ اَتَّبِعُكَ عَلٰٓى اَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا ۝٦٦

   Mûsâ ona, "Sana öğretilen bilgilerden bana, doğruya iletici bir bilgi öğretmen için sana tabi olayım mı?" dedi.

6. 67

   قَالَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطٖیعَ مَعِیَ صَبْرًا ۝٦٧

   Adam şöyle dedi: "Doğrusu sen benimle beraberliğe asla sabredemezsin."

7. 68

   وَكَیْفَ تَصْبِرُ عَلٰى مَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ خُبْرًا ۝٦٨

   "İç yüzünü kavrayamadığın bir şeye nasıl sabredebilirsin?"

8. 69

   قَالَ سَتَجِدُنٖٓی اِنْ شَٓاءَ اللّٰهُ صَابِرًا وَلَٓا اَعْصٖی لَكَ اَمْرًا ۝٦٩

   Mûsâ, "İnşaallah beni sabırlı bulacaksın. Hiçbir işte de sana karşı gelmeyeceğim" dedi.

9. 70

   قَالَ فَاِنِ اتَّبَعْتَنٖی فَلَا تَسْـَٔلْنٖی عَنْ شَیْءٍ حَتّٰٓى اُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًاࣖ ۝٧٠

   O da şöyle dedi: "O halde eğer bana tabi olacaksan, ben sana söylemedikçe hiçbir şey hakkında bana soru sormayacaksın."

10. 71

    فَانْطَلَقَاࣞ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِی السَّفٖینَةِ خَرَقَهَاؕ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَیْـًٔا اِمْرًا ۝٧١

    Derken yola koyuldular. Nihayet, bir gemiye bindiklerinde (adam) gemiyi deldi. Mûsâ, "Sen onu içindekileri boğmak için mi deldin? Doğrusu, şaşılacak bir iş yaptın." dedi.

11. 72

    قَالَ اَلَمْ اَقُلْ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطٖیعَ مَعِیَ صَبْرًا ۝٧٢

    Adam, "Sen benimle beraberliğe asla sabredemezsin, demedim mi?" dedi.

12. 73

    قَالَ لَا تُؤَاخِذْنٖی بِمَا نَسٖیتُ وَلَا تُرْهِقْنٖی مِنْ اَمْرٖی عُسْرًا ۝٧٣

    Mûsâ, "Unuttuğum için bana çıkışma ve bu işimde bana güçlük çıkarma!" dedi.

13. 74

    فَانْطَلَقَاࣞ حَتّٰٓى اِذَا لَقِیَا غُلَامًا فَقَتَلَهُۙ قَالَ اَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِیَّةً بِغَیْرِ نَفْسٍؕ لَقَدْ جِئْتَ شَیْـًٔا نُكْرًا ۝٧٤

    Yine yola koyuldular. Nihayet bir erkek çocukla karşılaştıklarında adam (hemen) onu öldürdü. Mûsâ, "Bir cana karşılık olmaksızın suçsuz birini mi öldürdün? Andolsun çok kötü bir iş yaptın!" dedi.

Diğer Sayfalar