Kur'an-ı Kerim 302. Sayfa

Diyanet mushafının 302. sayfası: Kehf 75-83; 16. cüz. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; sağa kaydırarak sonraki sayfaya geçin, "Bu sayfayı okudum" ile ilerlemenizi işaretleyin. Sayfadaki sûreler: Kehf Suresi.

Sayfadaki Ayetler ve Meali

Kehf Suresi 75-83. ayetler

1. 75

   قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَكَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطٖیعَ مَعِیَ صَبْرًا ۝٧٥

   Adam, "Sana, benimle beraberliğe asla sabredemezsin demedim mi?" dedi.

2. 76

   قَالَ اِنْ سَاَلْتُكَ عَنْ شَیْءٍ بَعْدَهَا فَلَا تُصَاحِبْنٖیۚ قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَدُنّٖی عُذْرًا ۝٧٦

   Mûsâ, "Eğer bundan sonra sana bir şey hakkında soru sorarsam, artık benimle arkadaşlık etme. Doğrusu, tarafımdan (dilenecek son) özre ulaştın (bu son özür dileyişim)" dedi.

3. 77

   فَانْطَلَقَاࣞ حَتّٰٓى اِذَٓا اَتَیَٓا اَهْلَ قَرْیَةٍࣙ اسْتَطْعَمَٓا اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ یُضَیِّفُوهُمَا فَوَجَدَا فٖیهَا جِدَارًا یُرٖیدُ اَنْ یَنْقَضَّ فَاَقَامَهُؕ قَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَیْهِ اَجْرًا ۝٧٧

   Yine yola koyuldular. Nihayet bir şehir halkına varıp onlardan yiyecek istediler. Halk onları konuk etmek istemedi. Derken orada yıkılmaya yüz tutmuş bir duvar gördüler. Adam hemen o duvarı doğrulttu. Mûsâ, "İsteseydin bu iş için bir ücret alırdın" dedi.

4. 78

   قَالَ هٰذَا فِرَاقُ بَیْنٖی وَبَیْنِكَۚ سَاُنَبِّئُكَ بِتَاْوٖیلِ مَا لَمْ تَسْتَطِـعْ عَلَیْهِ صَبْرًا ۝٧٨

   Adam, "İşte bu birbirimizden ayrılmamız demektir" dedi. "Şimdi sana sabredemediğin şeylerin içyüzünü anlatacağım."

5. 79

   اَمَّا السَّفٖینَةُ فَكَانَتْ لِمَسَاكٖینَ یَعْمَلُونَ فِی الْبَحْرِ فَاَرَدْتُ اَنْ اَعٖیبَهَا وَكَانَ وَرَٓاءَهُمْ مَلِكٌ یَاْخُذُ كُلَّ سَفٖینَةٍ غَصْبًا ۝٧٩

   "O gemi, denizde çalışan bir takım yoksul kimselere ait idi. Onu yaralamak istedim, çünkü onların ilerisinde, her gemiyi zorla ele geçiren bir kral vardı."

6. 80

   وَاَمَّا الْغُلَامُ فَكَانَ اَبَوَاهُ مُؤْمِنَیْنِ فَخَشٖینَٓا اَنْ یُرْهِقَهُمَا طُغْیَانًا وَكُفْرًاۚ ۝٨٠

   "Çocuğa gelince, anası babası mü'min insanlardı. Onları azgınlığa ve küfre sürüklemesinden korktuk."

7. 81

   فَاَرَدْنَٓا اَنْ یُبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَیْرًا مِنْهُ زَكٰوةً وَاَقْرَبَ رُحْمًا ۝٨١

   "Böylece, Rablerinin onlara, bu çocuğun yerine daha hayırlı ve daha merhametli bir çocuk vermesini diledik."

8. 82

   وَاَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَامَیْنِ یَتٖیمَیْنِ فِی الْمَدٖینَةِ وَكَانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُمَا وَكَانَ اَبُوهُمَا صَالِحًاۚ فَاَرَادَ رَبُّكَ اَنْ یَبْلُغَٓا اَشُدَّهُمَا وَیَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَاࣗ رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَۚ وَمَا فَعَلْتُهُ عَنْ اَمْرٖیؕ ذٰلِكَ تَاْوٖیلُ مَا لَمْ تَسْطِـعْ عَلَیْهِ صَبْرًاؕࣖ ۝٨٢

   "Duvar ise şehirdeki iki yetim çocuğa ait idi. Altında onlara ait bir define vardı. Babaları da iyi bir insandı. Rabbin, onların olgunluk çağına ulaşmalarını ve Rabbinden bir rahmet olarak definelerini çıkarmalarını istedi. Bunları ben kendi görüşüme göre yapmadım. İşte senin, sabredemediğin şeylerin içyüzü budur."

9. 83

   وَیَسْـَٔلُونَكَ عَنْ ذِی الْقَرْنَیْنِؕ قُلْ سَاَتْلُوا عَلَیْكُمْ مِنْهُ ذِكْرًاؕ ۝٨٣

   (Ey Muhammed!) Bir de sana Zülkarneyn hakkında soru soruyorlar. De ki: "Size ondan bir anı okuyacağım."

Diğer Sayfalar