Kur'an-ı Kerim 577. Sayfa

Diyanet mushafının 577. sayfası: Müddessir 48-56 · Kıyâmet 1-19; 29. cüz. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; sağa kaydırarak sonraki sayfaya geçin, "Bu sayfayı okudum" ile ilerlemenizi işaretleyin. Sayfadaki sûreler: Müddessir Suresi, Kıyâmet Suresi.

Sayfadaki Ayetler ve Meali

Müddessir Suresi 48-56. ayetler

1. 48

   فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعٖینَؕ ۝٤٨

   Artık şefaatçilerin şefaati onlara fayda vermez.

2. 49

   فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضٖینَۙ ۝٤٩

   Böyle iken onlara ne oluyor da, öğütten yüz çeviriyorlar?

3. 50

   كَاَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌۙ ۝٥٠

   Onlar sanki arslandan kaçan yaban eşekleridirler. (50-51)

4. 51

   فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍؕ ۝٥١

   Onlar sanki arslandan kaçan yaban eşekleridirler. (50-51)

5. 52

   بَلْ یُرٖیدُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ اَنْ یُؤْتٰى صُحُفًا مُنَشَّرَةًۙ ۝٥٢

   Hatta onlardan her bir kişi, kendisine açılmış sahifeler verilmesini istiyor.

6. 53

   كَلَّاؕ بَلْ لَا یَخَافُونَ الْاٰخِرَةَؕ ۝٥٣

   Hayır, hayır! Onlar ahiretten korkmuyorlar.

7. 54

   كَلَّٓا اِنَّهُ تَذْكِرَةٌۚ ۝٥٤

   Hayır, düşündükleri gibi değil! Şüphesiz bu (Kur'an) bir uyarıdır.

8. 55

   فَمَنْ شَٓاءَ ذَكَرَهُؕ ۝٥٥

   Artık kim dilerse ondan öğüt alır.

9. 56

   وَمَا یَذْكُرُونَ اِلَّٓا اَنْ یَشَٓاءَ اللّٰهُؕ هُوَ اَهْلُ التَّقْوٰى وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ۝٥٦

   Bununla beraber, Allah dilemedikçe öğüt alamazlar. O takvaya (kendisine karşı gelmekten sakınılmaya) ehil olandır, bağışlamaya ehil olandır.

Kıyâmet Suresi 1-19. ayetler

1. 1

   لَٓا اُقْسِمُ بِیَوْمِ الْقِیٰمَةِۙ ۝١

   Kıyamet gününe yemin ederim.

2. 2

   وَلَٓا اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ۝٢

   (Kusurlarından dolayı kendini) kınayan nefse de yemin ederim (ki diriltilip hesaba çekileceksiniz).

3. 3

   اَیَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُؕ ۝٣

   İnsan, kendisinin kemiklerini bir araya getiremeyeceğimizi mi sanır?

4. 4

   بَلٰى قَادِرٖینَ عَلٰٓى اَنْ نُسَوِّیَ بَنَانَهُ ۝٤

   Evet bizim, onun parmak uçlarını bile düzenlemeye gücümüz yeter.

5. 5

   بَلْ یُرٖیدُ الْاِنْسَانُ لِیَفْجُرَ اَمَامَهُۚ ۝٥

   Fakat insan önünü (geleceğini, kıyameti) yalanlamak ister.

6. 6

   یَسْـَٔلُ اَیَّانَ یَوْمُ الْقِیٰمَةِؕ ۝٦

   "O kıyamet günü ne zaman?" diye sorar.

7. 7

   فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ ۝٧

   Gözler kamaştığı, ay karanlığa gömüldüğü, güneş ve ay bir araya getirildiği zaman, o gün insan "kaçış nereye?" diyecektir. (7-10)

8. 8

   وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ ۝٨

   Gözler kamaştığı, ay karanlığa gömüldüğü, güneş ve ay bir araya getirildiği zaman, o gün insan "kaçış nereye?" diyecektir. (7-10)

9. 9

   وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ ۝٩

   Gözler kamaştığı, ay karanlığa gömüldüğü, güneş ve ay bir araya getirildiği zaman, o gün insan "kaçış nereye?" diyecektir. (7-10)

10. 10

    یَقُولُ الْاِنْسَانُ یَوْمَئِذٍ اَیْنَ الْمَفَرُّۚ ۝١٠

    Gözler kamaştığı, ay karanlığa gömüldüğü, güneş ve ay bir araya getirildiği zaman, o gün insan "kaçış nereye?" diyecektir. (7-10)

11. 11

    كَلَّا لَا وَزَرَۚ ۝١١

    Hayır, hiçbir sığınacak yer yoktur.

12. 12

    اِلٰى رَبِّكَ یَوْمَئِذٍࣙ الْمُسْتَقَرُّؕ ۝١٢

    O gün varıp durulacak yer, sadece Rabbinin huzurudur.

13. 13

    یُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ یَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَؕ ۝١٣

    O gün insana, yapıp önden gönderdiği ve yapmayıp geri bıraktığı şeyler haber verilir.

14. 14

    بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰى نَفْسِهٖ بَصٖیرَةٌۙ ۝١٤

    Hatta, mazeretlerini ortaya koysa da, o gün insan kendi aleyhine şahittir. (14-15)

15. 15

    وَلَوْ اَلْقٰى مَعَاذٖیرَهُؕ ۝١٥

    Hatta, mazeretlerini ortaya koysa da, o gün insan kendi aleyhine şahittir. (14-15)

16. 16

    لَا تُحَرِّكْ بِهٖ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهٖؕ ۝١٦

    (Ey Muhammed!) Onu (vahyi) çarçabuk almak için dilini kımıldatma.

17. 17

    اِنَّ عَلَیْنَا جَمْعَهُ وَقُرْاٰنَهُۚ ۝١٧

    Şüphesiz onu toplamak ve okumak bize aittir.

18. 18

    فَاِذَا قَرَاْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهُۚ ۝١٨

    O halde, biz onu okuduğumuz zaman, onun okunuşuna uy.

19. 19

    ثُمَّ اِنَّ عَلَیْنَا بَیَانَهُؕ ۝١٩

    Sonra onu açıklamak da bize aittir.

Diğer Sayfalar