Kur'an-ı Kerim 521. Sayfa

Diyanet mushafının 521. sayfası: Zâriyât 7-30; 26. cüz. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; sağa kaydırarak sonraki sayfaya geçin, "Bu sayfayı okudum" ile ilerlemenizi işaretleyin. Sayfadaki sûreler: Zâriyât Suresi.

Sayfadaki Ayetler ve Meali

Zâriyât Suresi 7-30. ayetler

1. 7

   وَالسَّمَٓاءِ ذَاتِ الْحُبُكِۙ ۝٧

   Yollara (yıldızların dolaştığı yörüngelere) sahip göğe andolsun ki, muhakkak siz, (peygamber hakkında) çelişkili sözler söylüyorsunuz. (7-8)

2. 8

   اِنَّكُمْ لَفٖی قَوْلٍ مُخْتَلِفٍۙ ۝٨

   Yollara (yıldızların dolaştığı yörüngelere) sahip göğe andolsun ki, muhakkak siz, (peygamber hakkında) çelişkili sözler söylüyorsunuz. (7-8)

3. 9

   یُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ اُفِكَؕ ۝٩

   Ondan (Peygamber'den) çevrilen çevrilir.

4. 10

   قُتِلَ الْخَرَّاصُونَۙ ۝١٠

   Cehalet içinde gaflete dalmış olan (ve "Muhammed şairdir, delidir" diyen) yalancılar kahrolsun! (10-11)

5. 11

   اَلَّذٖینَ هُمْ فٖی غَمْرَةٍ سَاهُونَۙ ۝١١

   Cehalet içinde gaflete dalmış olan (ve "Muhammed şairdir, delidir" diyen) yalancılar kahrolsun! (10-11)

6. 12

   یَسْـَٔلُونَ اَیَّانَ یَوْمُ الدّٖینِؕ ۝١٢

   "Ceza günü ne zaman?" diye sorarlar.

7. 13

   یَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ یُفْتَنُونَ ۝١٣

   Ateş üzerinde azaba uğratılacakları gün (görevli melekler onlara şöyle der): "Azabınızı tadın! İşte acele isteyip durduğunuz şey budur." (13-14)

8. 14

   ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْؕ هٰذَا الَّذٖی كُنْتُمْ بِهٖ تَسْتَعْجِلُونَ ۝١٤

   Ateş üzerinde azaba uğratılacakları gün (görevli melekler onlara şöyle der): "Azabınızı tadın! İşte acele isteyip durduğunuz şey budur." (13-14)

9. 15

   اِنَّ الْمُتَّقٖینَ فٖی جَنَّاتٍ وَعُیُونٍۙ ۝١٥

   Şüphesiz Allah'a karşı gelmekten sakınanlar, Rablerinin kendilerine verdiği şeyleri alarak cennetlerde ve pınar başlarında bulunurlar. Şüphesiz onlar bundan önce iyilik yapan kimselerdi. (15-16)

10. 16

    اٰخِذٖینَ مَٓا اٰتٰیهُمْ رَبُّهُمْؕ اِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنٖینَؕ ۝١٦

    Şüphesiz Allah'a karşı gelmekten sakınanlar, Rablerinin kendilerine verdiği şeyleri alarak cennetlerde ve pınar başlarında bulunurlar. Şüphesiz onlar bundan önce iyilik yapan kimselerdi. (15-16)

11. 17

    كَانُوا قَلٖیلًا مِنَ الَّیْلِ مَا یَهْجَعُونَ ۝١٧

    Geceleri pek az uyurlardı.

12. 18

    وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ ۝١٨

    Seherlerde bağışlama dilerlerdi.

13. 19

    وَفٖٓی اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّٓائِلِ وَالْمَحْرُومِ ۝١٩

    Mallarında (yardım) isteyen ve (iffetinden dolayı isteyemeyip) mahrum olanlar için bir hak vardır.

14. 20

    وَفِی الْاَرْضِ اٰیَاتٌ لِلْمُوقِنٖینَۙ ۝٢٠

    Kesin olarak inananlar için yeryüzünde ve kendi nefislerinizde birçok alametler vardır. Hâlâ görmüyor musunuz? (20-21)

15. 21

    وَفٖٓی اَنْفُسِكُمْؕ اَفَلَا تُبْصِرُونَ ۝٢١

    Kesin olarak inananlar için yeryüzünde ve kendi nefislerinizde birçok alametler vardır. Hâlâ görmüyor musunuz? (20-21)

16. 22

    وَفِی السَّمَٓاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ ۝٢٢

    Gökte rızkınız ve size vaad olunan şeyler vardır.

17. 23

    فَوَرَبِّ السَّمَٓاءِ وَالْاَرْضِ اِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَٓا اَنَّكُمْ تَنْطِقُونَࣖ ۝٢٣

    Göğün ve yerin Rabbine andolsun ki o (size vadolunanlar), sizin konuşmanız gibi gerçektir.

18. 24

    هَلْ اَتٰیكَ حَدٖیثُ ضَیْفِ اِبْرٰهٖیمَ الْمُكْرَمٖینَۘ ۝٢٤

    (Ey Muhammed!) İbrahim'in ağırlanan misafirlerinin haberi sana geldi mi?

19. 25

    اِذْ دَخَلُوا عَلَیْهِ فَقَالُوا سَلَامًاؕ قَالَ سَلَامٌۚ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ ۝٢٥

    Hani onlar, İbrahim'in yanına varmışlar ve "Selâm olsun sana!" demişlerdi. O da "Size de selâm olsun." demiş, "Bunlar tanınmamış (yabancı) kimseler" (diye düşünmüştü).

20. 26

    فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَٓاءَ بِعِجْلٍ سَمٖینٍۙ ۝٢٦

    Hissettirmeden ailesinin yanına gidip, (pişirilmiş) semiz bir buzağı getirdi.

21. 27

    فَقَرَّبَهُٓ اِلَیْهِمْ قَالَ اَلَا تَاْكُلُونَؗ ۝٢٧

    Onu önlerine koydu. "Yemez misiniz?" dedi.

22. 28

    فَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خٖیفَةًؕ قَالُوا لَا تَخَفْؕ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلٖیمٍ ۝٢٨

    (Yemediklerini görünce) onlardan İbrahim'in içine bir korku düştü. Onlar, "korkma" dediler ve onu bilgin bir oğul ile müjdelediler.

23. 29

    فَاَقْبَلَتِ امْرَاَتُهُ فٖی صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقٖیمٌ ۝٢٩

    Bunun üzerine karısı bir çığlık kopararak yönelip elini yüzüne vurdu. "Ben kısır bir kocakarıyım (nasıl çocuğum olabilir?)" dedi.

24. 30

    قَالُوا كَذٰلِكِۙ قَالَ رَبُّكِؕ اِنَّهُ هُوَ الْحَكٖیمُ الْعَلٖیمُ ۝٣٠

    Onlar dediler ki: "Rabbin böyle buyurdu. Şüphesiz O, hüküm ve hikmet sahibidir, hakkıyla bilendir."

Diğer Sayfalar