Kur'an-ı Kerim 331. Sayfa

Diyanet mushafının 331. sayfası: Enbiyâ 102-112; 17. cüz. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; sağa kaydırarak sonraki sayfaya geçin, "Bu sayfayı okudum" ile ilerlemenizi işaretleyin. Sayfadaki sûreler: Enbiyâ Suresi.

Sayfadaki Ayetler ve Meali

Enbiyâ Suresi 102-112. ayetler

1. 102

   لَا یَسْمَعُونَ حَسٖیسَهَاۚ وَهُمْ فٖی مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خَالِدُونَۚ ۝١٠٢

   Onlar cehennemin hışıltısını bile duymazlar. Canlarının istediği nimetler içinde ebedi olarak kalırlar.

2. 103

   لَا یَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰیهُمُ الْمَلٰٓئِكَةُؕ هٰذَا یَوْمُكُمُ الَّذٖی كُنْتُمْ تُوعَدُونَ ۝١٠٣

   En büyük korku bile onları tasalandırmaz ve melekler onları, "İşte bu, size vaad edilen (mutlu) gününüzdür" diyerek karşılarlar.

3. 104

   یَوْمَ نَطْوِی السَّمَٓاءَ كَطَیِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِؕ كَمَا بَدَاْنَٓا اَوَّلَ خَلْقٍ نُعٖیدُهُؕ وَعْدًا عَلَیْنَاؕ اِنَّا كُنَّا فَاعِلٖینَ ۝١٠٤

   Yazılı kağıt tomarlarının dürülmesi gibi göğü düreceğimiz günü düşün. Başlangıçta ilk yaratmayı nasıl yaptıysak, -üzerimize aldığımız bir vaad olarak- onu yine yapacağız. Biz bunu muhakkak yapacağız.

4. 105

   وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ ۝١٠٥

   Andolsun, Zikir'den (Tevrat'tan) sonra Zebûr'da da, "Yere muhakkak benim iyi kullarım varis olacaktır" diye yazmıştık.

5. 106

   اِنَّ فٖی هٰذَا لَبَلَاغًا لِقَوْمٍ عَابِدٖینَؕ ۝١٠٦

   Şüphesiz bunda Allah'a kulluk eden bir toplum için yeterli bir mesaj vardır.

6. 107

   وَمَٓا اَرْسَلْنَاكَ اِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمٖینَ ۝١٠٧

   (Ey Muhammed!) Seni ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik.

7. 108

   قُلْ اِنَّمَا یُوحٰٓى اِلَیَّ اَنَّمَٓا اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُسْلِمُونَ ۝١٠٨

   De ki: "Bana ancak, ilahınızın yalnızca bir tek ilah olduğu vahyolunuyor. Artık müslüman oluyor musunuz?"

8. 109

   فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَٓاءٍؕ وَاِنْ اَدْرٖٓی اَقَرٖیبٌ اَمْ بَعٖیدٌ مَا تُوعَدُونَ ۝١٠٩

   Eğer yüz çevirirlerse, de ki: "(Bana emrolunanı, ayırım yapmadan) size eşit olarak bildirdim. Tehdit edildiğiniz şey yakın mı yoksa uzak mı, bilmiyorum."

9. 110

   اِنَّهُ یَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَیَعْلَمُ مَا تَكْتُمُونَ ۝١١٠

   "Şüphesiz, Allah sözün açığa vurulanını da bilir, gizlediğinizi de bilir."

10. 111

    وَاِنْ اَدْرٖی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حٖینٍ ۝١١١

    "Bilmem! Belki bu (mühlet) sizin için bir imtihan ve bir vakte kadar yararlanmadır."

11. 112

    قَالَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّؕ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُونَ ۝١١٢

    (Peygamber), "Ey Rabbim! Hak ile hüküm ver. Bizim Rabbimiz, sizin nitelemelerinize karşı yardımı istenecek olan Rahmân'dır" dedi.

Diğer Sayfalar