Kur'an-ı Kerim 584. Sayfa

Diyanet mushafının 584. sayfası: Nâziât 15-46; 30. cüz. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; sağa kaydırarak sonraki sayfaya geçin, "Bu sayfayı okudum" ile ilerlemenizi işaretleyin. Sayfadaki sûreler: Nâziât Suresi.

Sayfadaki Ayetler ve Meali

Nâziât Suresi 15-46. ayetler

1. 15

   هَلْ اَتٰیكَ حَدٖیثُ مُوسٰىۘ ۝١٥

   (Ey Muhammed!) Mûsâ'nın haberi sana geldi mi?

2. 16

   اِذْ نَادٰیهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ ۝١٦

   Hani, Rabbi ona mukaddes Tuvâ vadisinde şöyle seslenmişti:

3. 17

   اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهُ طَغٰىؗ ۝١٧

   "Haydi Firavun'a git! Çünkü o azmıştır."

4. 18

   فَقُلْ هَلْ لَكَ اِلٰٓى اَنْ تَزَكّٰىۙ ۝١٨

   "Ona de ki: İster misin (küfür ve isyanından) temizlenesin?

5. 19

   وَاَهْدِیَكَ اِلٰى رَبِّكَ فَتَخْشٰىۚ ۝١٩

   Seni Rabbine ileteyim de ona karşı derinden saygı duyup korkasın!"

6. 20

   فَاَرٰیهُ الْاٰیَةَ الْكُبْرٰىؗ ۝٢٠

   Derken Mûsâ O'na en büyük mucizeyi gösterdi.

7. 21

   فَكَذَّبَ وَعَصٰىؗ ۝٢١

   Fakat o, Mûsâ'yı yalanladı ve isyan etti.

8. 22

   ثُمَّ اَدْبَرَ یَسْعٰىؗ ۝٢٢

   Sonra sırt dönüp koşarak gitti.

9. 23

   فَحَشَرَ فَنَادٰىؗ ۝٢٣

   Hemen (adamlarını) topladı ve onlara seslendi:

10. 24

    فَقَالَ اَنَا࣑ رَبُّكُمُ الْاَعْلٰىؗ ۝٢٤

    "Ben, sizin en yüce Rabbinizim!" dedi.

11. 25

    فَاَخَذَهُ اللّٰهُ نَكَالَ الْاٰخِرَةِ وَالْاُو࣒لٰىؕ ۝٢٥

    Allah onu, ibret verici şekilde dünya ve âhiret cezasıyla cezalandırdı.

12. 26

    اِنَّ فٖی ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ یَخْشٰىؕࣖ ۝٢٦

    Şüphesiz bunda Allah'tan sakınıp korkan kimseler için büyük bir ibret vardır.

13. 27

    ءَاَنْتُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمِ السَّمَٓاءُؕ بَنٰیهَاࣞ ۝٢٧

    (Ey inkarcılar!) Sizi yaratmak mı daha zor, yoksa göğü yaratmak mı? Onu Allah kurmuştur.

14. 28

    رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوّٰیهَاۙ ۝٢٨

    Onu yükseltmiş ve ona düzen ve âhenk vermiştir.

15. 29

    وَاَغْطَشَ لَیْلَهَا وَاَخْرَجَ ضُحٰیهَاࣕ ۝٢٩

    O göğün gecesini karanlık yaptı, ışığını da çıkardı.

16. 30

    وَالْاَرْضَ بَعْدَ ذٰلِكَ دَحٰیهَاؕ ۝٣٠

    Ardından yeri düzenleyip döşedi.

17. 31

    اَخْرَجَ مِنْهَا مَٓاءَهَا وَمَرْعٰیهَاࣕ ۝٣١

    Ondan suyunu ve merasını çıkardı.

18. 32

    وَالْجِبَالَ اَرْسٰیهَاۙ ۝٣٢

    Dağları sağlam bir şekilde yerleştirdi.

19. 33

    مَتَاعًا لَكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْؕ ۝٣٣

    Bunları sizin için ve hayvanlarınız için bir yarar kaynağı yaptı.

20. 34

    فَاِذَا جَٓاءَتِ الطَّٓامَّةُ الْكُبْرٰىؗ ۝٣٤

    En büyük felaket (kıyamet) geldiği zaman, o gün insan yaptıklarını hatırlar. (34-35)

21. 35

    یَوْمَ یَتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ مَا سَعٰىۙ ۝٣٥

    En büyük felaket (kıyamet) geldiği zaman, o gün insan yaptıklarını hatırlar. (34-35)

22. 36

    وَبُرِّزَتِ الْجَحٖیمُ لِمَنْ یَرٰى ۝٣٦

    Cehennem, görenler için apaçık bir şekilde gösterilir.

23. 37

    فَاَمَّا مَنْ طَغٰىۙ ۝٣٧

    Kim azgınlık eder ve dünya hayatını tercih ederse, şüphesiz, cehennem onun sığınağıdır. (37-39)

24. 38

    وَاٰثَرَ الْحَیٰوةَ الدُّنْیَاۙ ۝٣٨

    Kim azgınlık eder ve dünya hayatını tercih ederse, şüphesiz, cehennem onun sığınağıdır. (37-39)

25. 39

    فَاِنَّ الْجَحٖیمَ هِیَ الْمَاْوٰىؕ ۝٣٩

    Kim azgınlık eder ve dünya hayatını tercih ederse, şüphesiz, cehennem onun sığınağıdır. (37-39)

26. 40

    وَاَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهٖ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوٰىۙ ۝٤٠

    Kim de, Rabbinin huzurunda duracağından korkar ve nefsini arzularından alıkoyarsa, şüphesiz, cennet onun sığınağıdır. (40-41)

27. 41

    فَاِنَّ الْجَنَّةَ هِیَ الْمَاْوٰىؕ ۝٤١

    Kim de, Rabbinin huzurunda duracağından korkar ve nefsini arzularından alıkoyarsa, şüphesiz, cennet onun sığınağıdır. (40-41)

28. 42

    یَسْـَٔلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَیَّانَ مُرْسٰیهَاؕ ۝٤٢

    Sana, kıyametin ne zaman kopacağını soruyorlar.

29. 43

    فٖیمَ اَنْتَ مِنْ ذِكْرٰیهَاؕ ۝٤٣

    Onu bilip söylemek nerede, sen nerede?

30. 44

    اِلٰى رَبِّكَ مُنْتَهٰیهَاؕ ۝٤٤

    Onun nihai bilgisi yalnız Rabbine âittir.

31. 45

    اِنَّمَٓا اَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ یَخْشٰیهَاؕ ۝٤٥

    Sen, ancak ondan korkanları uyarıcısın.

32. 46

    كَاَنَّهُمْ یَوْمَ یَرَوْنَهَا لَمْ یَلْبَثُٓوا اِلَّا عَشِیَّةً اَوْ ضُحٰیهَا ۝٤٦

    Kıyameti gördükleri gün onlar, sanki dünyada ancak bir akşam, yahut bir kuşluk vakti kadar kalmış gibidirler.

Diğer Sayfalar